در سراج، اعتبار یک نوشته تنها از ظاهر آن به دست نمی‌آید. خواننده باید بتواند ادعای اصلی، منبع پشتیبان، زمان ثبت منبع و مسیر تصمیم تحریریه را ببیند. این مقاله دادهٔ مصنوعی نسخهٔ نخست است و دربارهٔ شخص، نهاد یا حکم واقعی ادعایی نمی‌کند.