دعا یا زیارت ۹۳ مناجات المحبّين (دوستداران خدا)

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

اِلٰهى مَنْ ذَا الَّذى ذٰاقَ حَلاٰوَةَ مَحَبَّتِکَ فَرٰامَ مِنْکَ بَدَلاً، وَمَنْ ذَا الَّذى آنَسَ بِقُرْبِکَ فَابْتَغى عَنْکَ حِوَلاً،

اى معبود من، کیست که شیرینى محبتت را چشید و غیر از تو را برگزید، و کیست که به جوار قربت انس گرفت و روى گردانى از تو را طلبید،

اِلٰهى فَاجْعَلْنٰا مِمَّنِ اصْطَفَیْتَهُ لِقُرْبِکَ وَوِلاٰیَتِکَ، وَاَخْلَصْتَهُ لِوُدِّکَ وَمَحَبَّتِکَ،

اى معبود من، ما را از کسانى قرار ده که براى نزدیکى و دوستیت برگزیده اش کردى و براى مودّت و محبتت خالصش گرداندى،

وَشَوَّقْتَهُ اِلىٰ لِقٰآئِکَ، وَرَضَّیْتَهُ بِقَضٰآئِکَ، وَمَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ اِلىٰ وَجْهِکَ،

و براى دیدارت مشتاقش نمودى، و به تقدیرت راضیش ساختى، و توجّه به جمالت را عطایش کردى،

وَحَبَوْتَهُ بِرِضٰاکَ، وَاَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِکَ وَقِلاٰکَ، وَبَوَّاْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ فى جِوٰارِکَ،

و خشنودیت را هدیه اش نمودى، و از هجران و دوریت پناهش دادى، و در جایگاه صدق در جوارت جایش دادى،

وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِکَ، وَاَهَّلْتَهُ لِعِبٰادَتِکَ، وَهَیَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرٰادَتِکَ، وَاجْتَبَیْتَهُ لِمُشٰاهَدَتِکَ،

و به شناختت مخصوصش گرداندى، و براى بندگیت لایقش ساختى، و دلش را شیفته خواسته ات نمودى و براى دیدارت برگزیده اش کردى،

وَاَخْلَیْتَ وَجْهَهُ لَکَ، وَفَرَّغْتَ فُؤٰادَهُ لِحُبِّکَ، وَرَغَّبْتَهُ فیمٰا عِنْدَکَ، وَاَلْهَمْتَهُ ذِکْرَکَ، وَاَوْزَعْتَهُ شُکْرَکَ،

و رویش را متوجّه خود ساختى و دلش را براى محبتت خالى کردى، و براى آنچه نزد توست مشتاقش نمودى، و به یادت مشغولش ساختى و شکرت را نصیبش کردى،

وَشَغَلْتَهُ بِطٰاعَتِکَ، وَصَیَّرْتَهُ مِنْ صٰالِحى بَرِیَّتِکَ، وَاخْتَرْتَهُ لِمُنٰاجٰاتِکَ، وَقَطَعْتَ عَنْهُ کُلَّ شَىْء یَقْطَعُهُ عَنْکَ،

و به بندگیت مشغولش نمودى، و او را از شایسته ترین آفریدگانت قرار دادى و براى مناجاتت برگزیدى، و هر چه که او را از تو جدا مى کند از او بریدى،

اَللّٰهُمَّ اجْعَلْنٰا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الْاِرْتِیٰاحُ اِلَیْکَ وَالْحَنینُ، وَدَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَالْأَنینُ،

خدایا ما را از کسانى قرار ده که عادتشان، شادى و زارى به درگاه توست، و روزگارشان آه و ناله است،

جِبٰاهُهُمْ سٰاجِدَةٌ لِعَظَمَتِکَ، وَعُیُونُهُمْ سٰاهِرَةٌ فى خِدْمَتِکَ،

آنان که پیشانیشان در برابر عظمتت بر خاک قرار گرفته، و چشمهایشان در خدمت تو بیدار است،

وَدُمُوعُهُمْ سٰآئِلَةٌ مِنْ خَشْیَتِکَ، وَقُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِکَ، وَاَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهابَتِکَ،

و اشکهایشان از ترس تو جارى است، و دلهایشان شیفته و دلداده توست، و قلبهایشان از هیبت تو فرو ریخته،

یٰا مَنْ اَنْوٰارُ قُدْسِهِ لِأَبْصٰارِ مُحِبّیهِ رٰآئِقَةٌ، وَسُبُحٰاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عٰارِفیهِ شٰآئِفَةٌ،

اى کسى که نورهاى قدسیت براى دیده هاى دوستدارانت درخشان است، و انوار جمالت براى دلهاى عارفانت آشکار است،

یٰا مُنىٰ قُلُوبِ الْمُشْتٰاقینَ، وَیٰا غٰایَةَ امٰالِ الْمُحِبّینَ،

اى امید دل مشتاقان، اى نهایت آرزوى دوستداران،

اَسْئَلُکَ حُبَّکَ وَحُبَّ مَنْ یُحِبُّکَ، وَحُبَّ کُلِّ عَمَل یُوصِلُنى اِلىٰ قُرْبِکَ، وَاَنْ تَجْعَلَکَ اَحَبَّ اِلَىَّ مِمّٰا سِوٰاکَ،

از تو مى خواهم دوستیت را، و دوستى آن که تو را دوست دارد، و دوستى هر عملى که مرا به نزدیکیت مى رساند، و (از تو مى خواهم که) خود را نزد من محبوب تر از هر چیز قرار دهى،

وَاَنْ تَجْعَلَ حُبّى اِیّٰاکَ قٰآئِداً اِلىٰ رِضْوٰانِکَ، وَشَوْقى اِلَیْکَ ذٰائِداً عَنْ عِصْیٰانِکَ،

و محبتم به خودت را وسیله اى براى رسیدن به بهشتت، و اشتیاقم به خودت را مانع از نافرمانیت قرار دهى،

وَامْنُنْ بِالنَّظَرِ اِلَیْکَ عَلَىَّ، وَانْظُرْ بِعَیْنِ الْوُدِّ وَالْعَطْفِ اِلَىَّ، وَلاٰتَصْرِفْ عَنّى وَجْهَکَ،

با توجهم به خودت بر من منت گذار، و با دیده محبت و عطوفت به من نظر کن، و رویت را از من بر مگردان،

وَاجْعَلْنى مِنْ اَهْلِ الْإِسْعٰادِ وَالْحِظْوَةِ عِنْدَکَ، یٰا مُجیبُ یٰا اَرْحَمَ الرّٰاحِمینَ.

و مرا در زمره سعادتمندان و بهره مندان درگاهت قرار ده، اى اجابت کننده، اى مهربانترین مهربانان.