دعا یا زیارت ۲۴۳ دعاى روز چهارشنبه

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

اَلْحَمْدُلِلهِ الَّذى جَعَلَ اللَّیْلَ لِبٰاساً، وَالنَّوْمَ سُبٰاتاً، وَجَعَلَ النَّهٰارَ نُشُوراً،

ستایش خدایى را که شب را پوشش (خلق) قرار داد و خواب را مایه آسایش و روز را (وسیله) تکاپو و جنبش

لَکَ الْحَمْدُ اَنْ بَعَثْتَنى مِنْ مَرْقَدى، وَلَوْ شِئْتَ جَعَلْتَهُ سَرْمَداً، حَمْداً دٰائِماً لاٰ یَنْقَطِعُ اَبَداً، وَلاٰ یُحْصى لَهُ الْخَلاٰئِقُ عَدَداً،

ستایش خاص توست که مرا از خوابگاهم برانگیختى و اگر اراده مى کردى خوابم را همیشگى مى کردى آن ستایشى که دائمى است و قطع نگردد و خلایق شماره اش نتوانند

اَللّـٰهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ اَنْ خَلَقْتَ فَسَوَّیْتَ، وَقَدَّرْتَ وَقَضَیْتَ، وَاَمَتَّ وَاَحْیَیْتَ،

خدایا ستایش خاص توست که آفریدى و پرداختى و اندازه کردى و گذراندى و میراندى و زنده کردى،

وَاَمْرَضْتَ وَشَفَیْتَ، وَعٰافَیْتَ وَاَبْلَیْتَ، وَعَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَیْتَ، وَ عَلَى الْمُلْکِ احْتَوَیْتَ،

بیمار کردى و شفا دادى، تندرست کردى و گرفتار ساختى و بر عرش استیلا یافتى و بر ملک وجود احاطه دارى

اَدْعُوکَ دُعٰآءَ مَنْ ضَعُفَتْ وَسیلَتُهُ، وَانْقَطَعَتْ حیلَتُهُ، وَاقْتَرَبَ اَجَلُهُ،

مى خوانمت خواندن آن کس که وسیله اش ضعیف و راه چاره اش قطع شده و مرگش نزدیک گشته

وَتَدٰانى فِى الدُّنْیٰا اَمَلُهُ، وَاشْتَدَّتْ اِلىٰ رَحْمَتِکَ فٰاقَتُهُ، وَعَظُمَتْ لِتَفْریطِهِ حَسْرَتُهُ،

و آرزویش در دنیا اندک شده و سخت نیازمند رحمتت گردیده و افسوسش در کوتاهى و تقصیر خود بزرگ گشته

وَکَثُرَتْ زَلَّتُهُ وَعَثْرَتُهُ، وَخَلُصَتْ لِوَجْهِکَ تَوْبَتُهُ،

و لغزش و خطایش بسیار شده و توبه اش بدرگاه تو خالص گردیده

فَصَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ خٰاتَمِ النَّبِیّینَ، وَعَلىٰ اَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبینَ الطّٰاهِرینَ،

پس درود فرست بر محمّد خاتم پیمبران و بر خاندان پاک پاکیزه اش

وَارْزُقْنى شَفٰاعَةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَلاٰ تَحْرِمْنى صُحْبَتَهُ، اِنَّکَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰاحِمینَ،

و شفاعت محمّد صلى الله علیه و آله و سلم را روزى من گردان و از همنشینى او محرومم مکن که تو ارحم الراحمین هستى

اَللّـٰهُمَّ اقْضِ لى فِى الْأَرْبَعٰآءِ اَرْبَعاً، اِجْعَلْ قُوَّتى فى طٰاعَتِکَ، وَنَشٰاطى فى عِبٰادَتِکَ،

خدایا در روز چهارشنبه چهار حاجت مرا برآور: نیرویم را در طاعت خویش قرار ده و نشاط و شادمانیم را در عبادتت

وَرَغْبَتى فى ثَوٰابِکَ، وَزُهْدى فیمٰا یُوجِبُ لى اَلیمَ عِقٰابِکَ، اِنَّکَ لَطیفٌ لِمٰا تَشٰآءُ.

و رغبت و میلم را در پاداش نیکت و پارساییم را در آنچه موجب عذاب دردناک براى من گردد که همانا تو نسبت به هرچه بخواهى مدارا کنى.