حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده

نهج‌البلاغه، جلد ۱، حکمت‌ها: الحكم، حکمت ۱۰۰: تواضع أمير المؤمنين وابتهاله إلى الله بالمغفرة

۱ بند

در منبع: بخش ۳، باب ۱۰۰

متن، همان‌طور که منبع منتشر کرده است
متن هر روایت را همان‌طور نشان می‌دهیم که منبع منتشر کرده است و چیزی از آن را عوض نکرده‌ایم. سراج این روایت‌ها را ارزیابی نکرده است و دربارهٔ اعتبارشان چیزی نشان نمی‌دهد.
  1. روایت ۱۲۰

    ١٠٠. وَقَالَ (عليه ‏السلام) وَمَدَحَهُ قَوْمٌ فِى وَجْهِهِ فَقَالَ: اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعْلَمُ بِى مِنْ نَفْسِى وَأَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِى مِنْهُمْ. اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا خَيْراً مِمَّا يَظُنُّونَ وَاغْفِرْ لَنَا مَا لَا يَعْلَمُونَ.