حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده
نهج‌البلاغه، جلد ۱، حکمت‌ها: الحكم، حکمت ۲۶۵: الحِكَم دواء أو داء
۱ بند
متن، همان‌طور که منبع منتشر کرده است
متن هر روایت را همان‌طور نشان می‌دهیم که منبع منتشر کرده است و چیزی از آن را عوض نکرده‌ایم. سراج این روایت‌ها را ارزیابی نکرده است و دربارهٔ اعتبارشان چیزی نشان نمی‌دهد.
- روایت ۳۲۲
٢٦٥. وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ كَلاَمَ الْحُكَمَاءِ إذَا كَانَ صَوَاباً كَانَ دَوَاءً، وَإِذَا كَانَ خَطَأً كَانَ دَاءً.