حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده

نهج‌البلاغه، جلد ۱، حکمت‌ها: الحكم، حکمت ۴۶۴: زوال حكم بني أمية المحتوم

۲ بند

در منبع: بخش ۳، باب ۴۶۴

متن، همان‌طور که منبع منتشر کرده است
متن هر روایت را همان‌طور نشان می‌دهیم که منبع منتشر کرده است و چیزی از آن را عوض نکرده‌ایم. سراج این روایت‌ها را ارزیابی نکرده است و دربارهٔ اعتبارشان چیزی نشان نمی‌دهد.
  1. روایت ۵۸۷

    ٤٦٤. وَقَالَ (عليه ‏السلام): إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَدَاً يَجْرُونَ فِيهِ، وَلَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيَما بَيْنَهُمْ ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ.

  2. روایت ۵۸۸

    قال السيد الرضي: وَالْمِرْوَدُ هاهنا مفعَل من الإرْوَاد، وهو الإمهال وَالإظهار، وهذا من أفصح الكلام وأغربه، فكأنه (عليه السلام) شبّه المهلة التي هم فيها بالمضمار الذى يجرون فيه إلى الغاية، فإذا بلغوا مُنقَطَعها انتقضَ نظامُهم بعدها.