سورهٔ ۶۸ القلم

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ آیهٔ ۹

آنها دوست دارند نرمش نشان دهی تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشی توأم با انحراف از مسیر حق)!

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ آیهٔ ۱۰

و از کسی که بسیار سوگند یاد می‌کند و پست است اطاعت مکن،

هَمَّازٍ مَّشَّاءٍ بِنَمِيمٍ آیهٔ ۱۱

کسی که بسیار عیبجوست و به سخن چینی آمد و شد می‌کند،

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ آیهٔ ۱۲

و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است؛

عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ آیهٔ ۱۳

علاوه بر اینها کینه توز و پرخور و خشن و بدنام است!

أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ آیهٔ ۱۴

مبادا بخاطر اینکه صاحب مال و فرزندان فراوان است (از او پیروی کنی)!

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ آیهٔ ۱۵

هنگامی که آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «اینها افسانه‌های خرافی پیشینیان است!»

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ آیهٔ ۱۶

(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ می‌نهیم!

إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ آیهٔ ۱۷

ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه‌های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند.

وَلَا يَسْتَثْنُونَ آیهٔ ۱۸

و هیچ از آن استثنا نکنند؛

فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ آیهٔ ۱۹

امّا عذابی فراگیر (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالی که همه در خواب بودند،

فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ آیهٔ ۲۰

و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد!

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ آیهٔ ۲۱

صبحگاهان یکدیگر را صدا زدند،

أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَارِمِينَ آیهٔ ۲۲

که بسوی کشتزار و باغ خود حرکت کنید اگر قصد چیدن میوه‌ها را دارید!

فَانطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ آیهٔ ۲۳

آنها حرکت کردند در حالی که آهسته با هم می‌گفتند:»

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ آیهٔ ۲۴

«مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!»

وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ آیهٔ ۲۵

(آری) آنها صبحگاهان تصمیم داشتند که با قدرت از مستمندان جلوگیری کنند.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ آیهٔ ۲۶

هنگامی که (وارد باغ شدند و) آن را دیدند گفتند: «حقّاً» ما گمراهیم!

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ آیهٔ ۲۷

(آری، همه چیز از دست ما رفته) بلکه ما محرومیم!»

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ آیهٔ ۲۸

یکی از آنها که از همه عاقلتر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمی‌گویید؟!

قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ آیهٔ ۲۹

گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ آیهٔ ۳۰

سپس رو به یکدیگر کرده به ملامت هم پرداختند،

قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ آیهٔ ۳۱

(و فریادشان بلند شد) گفتند: «وای بر ما که طغیانگر بودیم!

عَسَىٰ رَبُّنَا أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ آیهٔ ۳۲

امیدواریم پروردگارمان (ما را ببخشد و) بهتر از آن به جای آن به ما بدهد، چرا که ما به او علاقه‌مندیم!»

كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ آیهٔ ۳۳

این گونه است عذاب (خداوند در دنیا)، و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر می‌دانستند!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ آیهٔ ۳۴

مسلّماً برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت بهشت است!

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ آیهٔ ۳۵

آیا مؤمنان را همچون مجرمان قرار می‌دهیم؟!

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ آیهٔ ۳۶

شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!

أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ آیهٔ ۳۷

آیا کتابی دارید که از آن درس می‌خوانید...

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ آیهٔ ۳۸

که آنچه را شما انتخاب می‌کنید از آن شماست؟!

أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ آیهٔ ۳۹

یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟!

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ آیهٔ ۴۰

از آنها بپرس کدام یک از آنان چنین چیزی را تضمین می‌کند؟!

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِن كَانُوا صَادِقِينَ آیهٔ ۴۱

یا اینکه معبودانی دارند که آنها را شریک خدا قرار داده‌اند (و برای آنان شفاعت می‌کنند)؟! اگر راست می‌گویند معبودان خود را بیاورند!

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ آیهٔ ۴۲

(به خاطر بیاورید) روزی را که ساق پاها (از وحشت) برهنه می‌گردد و دعوت به سجود می‌شوند، امّا نمی‌توانند (سجود کنند).

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۖ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ آیهٔ ۴۳

این در حالی است که چشمهایشان (از شدّت شرمساری) به زیر افتاده، و ذلّت و خواری وجودشان را فراگرفته؛ آنها پیش از این دعوت به سجود می‌شدند در حالی که سالم بودند (ولی امروز دیگر توانایی آن را ندارند)!

فَذَرْنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَـٰذَا الْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ آیهٔ ۴۴

اکنون مرا با آنها که این سخن را تکذیب می‌کنند واگذار! ما آنان را از آنجا که نمی‌دانند به تدریج به سوی عذاب پیش می‌بریم.

وَأُمْلِي لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ آیهٔ ۴۵

و به آنها مهلت (بازگشت) می‌دهم؛ چرا که نقشه‌های من محکم و دقیق است!

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ آیهٔ ۴۶

یا اینکه تو از آنها مُزدی می‌طلبی که پرداختش برای آنها سنگین است؟!

أَمْ عِندَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ آیهٔ ۴۷

یا اسرار غیب نزد آنهاست و آن را می‌نویسند (و به یکدیگر می‌دهند)؟!

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ آیهٔ ۴۸

اکنون که چنین است صبر کن و منتظر فرمان پروردگارت باش، و مانند صاحب ماهی [= یونس‌] مباش (که در تقاضای مجازات قومش عجله کرد و گرفتار مجازات ترک اولی شد) در آن زمان که با نهایت اندوه خدا را خواند.

لَّوْلَا أَن تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ آیهٔ ۴۹

و اگر رحمت خدا به یاریش نیامده بود، (از شکم ماهی) بیرون افکنده می‌شد در حالی که نکوهیده بود!

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ آیهٔ ۵۰

ولی پروردگارش او را برگزید و از صالحان قرار داد!

وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ آیهٔ ۵۱

نزدیک است کافران هنگامی که آیات قرآن را می‌شنوند با چشم‌زخم خود تو را از بین ببرند، و می‌گویند: «او دیوانه است!»

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ آیهٔ ۵۲

در حالی که این (قرآن) جز مایه بیداری برای جهانیان نیست!