دعا یا زیارت ۲۴۷ دعاى روز جمعه

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

اَلْحَمْدُ لِلهِ الْأَوَّلِ قَبْلَ الْإِنْشٰآءِ وَالْإِحْیٰآءِ، وَالْاٰخِرِ بَعْدَ فَنٰآءِ الْأَشْیٰآءِ،

ستایش خاص خدایى است که آغاز هستى پیش از پیدایش و زندگى است و پایان پس از فناى موجودات،

اَلْعَلیمِ الَّذى لاٰ یَنْسىٰ مَنْ ذَکَرَهُ، وَلاٰ یَنْقُصُ مَنْ شَکَرَهُ، وَلاٰ یَخیبُ مَنْ دَعٰاهُ، وَلاٰ یَقْطَعُ رَجٰآءَ مَنْ رَجٰاهُ،

دانایى که هر که یادش کند وى را از یاد نبرد و نعمتش را از آن که سپاس مى دارد نکاهد و نومید نسازد آن که او را بخواند و امید امیدوارش را قطع نکند

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اُشْهِدُکَ وَکَفىٰ بِکَ شَهیداً، وَاُشْهِدُ جَمیعَ مَلاٰئِکَتِکَ وَسُکّٰانَ سَمٰاوٰاتِکَ وَحَمَلَةَ عَرْشِکَ،

خدایا من تو را گواه گیرم و گواه بودن تو کافى است و گواه گیرم تمام فرشتگان را و ساکنین آسمانها و حاملین عرشت را

وَمَنْ بَعَثْتَ مِنْ اَنْبِیٰآئِکَ وَرُسُلِکَ، وَاَنْشَاْتَ مِنْ اَصْنٰافِ خَلْقِکَ،

و پیمبران و رسولانت را که برانگیختى و انواع موجودات بى حسابى را که آفریدى

اَنّى اَشْهَدُ اَنَّکَ اَنْتَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، وَحْدَکَ لاٰ شَریکَ لَکَ وَلاٰ عَدیلَ، وَلاٰ خُلْفَ لِقَوْلِکَ وَلاٰ تَبْدیلَ،

(همه را گواه گیرم) که من گواهى دهم تویى خدایى که معبودى جز تو نیست و یگانه اى که شریک و همتا ندارى و خلاف و تغییر و تبدیلى در گفتار تو نیست

وَاَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ، اَدّىٰ مٰا حَمَّلْتَهُ اِلَى الْعِبٰادِ، وَجٰاهَدَ فِى اللهِ عَزَّوَجَلَّ حَقَّ الْجِهٰادِ،

و گواهى دهم که محمّد صلى الله علیه و آله بنده و رسول توست که بدانچه مأمورش کرده بودى به بندگانت رساند و درباره خداى عزوجل آن طور که باید کوشش کرد

وَاَنَّهُ بَشَّرَ بِمٰا هُوَ حَقٌّ مِنَ الثَّوٰابِ، وَاَنْذَرَ بِمٰا هُوَ صِدْقٌ مِنَ الْعِقٰابِ،

و بدان پاداش نیکى که حق و درست بود مژده داد و بدان عقابى که راست بود بیم داد

اَللّـٰهُمَّ ثَبِّتْنى عَلىٰ دینِکَ مٰا اَحْیَیْتَنى، وَلاٰ تُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اِذْ هَدَیْتَنى، وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً، اِنَّکَ اَنْتَ الْوَهّٰابُ،

خدایا تا مرا زنده نگاه دارى بر دین خویش ثابتم گردان و دلم را پس از آن که راهنماییم کرده اى منحرف مساز و به من از نزد خود رحمتى بخشاى که همانا تویى بخشایشگر

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، وَاجْعَلْنى مِنْ اَتْبٰاعِهِ وَشیعَتِهِ، وَاحْشُرْنى فى زُمْرَتِهِ،

درود فرست بر محمّد و بر آلش و مرا از پیروان و شیعیانش قرار ده و در گروه وى محشورم کن

وَوَفِّقْنى لِأَدٰآءِ فَرْضِ الْجُمُعٰاتِ، وَمٰا اَوْجَبْتَ عَلَىَّ فیهٰا مِنَ الطّٰاعٰاتِ،

و موفقم دار براى اداى فرائض جمعه ها و طاعاتى که در آنها بر من واجب کردى

وَقَسَمْتَ لِأَهْلِهٰا مِنَ الْعَطٰآءِ فى یَوْمِ الْجَزٰآءِ، اِنَّکَ اَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ.

و عطاهایى که در روز جزا به اهل آن (طاعات و جمعه ها) قسمت کرده اى که همانا تویى مقتدر فرزانه.