دعا یا زیارت ۲۴۸ اعمال شب جمعه

اَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذى لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ، وَاَتُوبُ اِلَیْهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ خٰاضِعٍ مِسْکینٍ مُسْتَکینٍ،

آمرزش خواهم از خدایى که معبودى جز او نیست زنده و پاینده است و بسویش توبه کنم توبه بنده فروتن بینواى درمانده

لاٰ یَسْتَطیعُ لِنَفْسِهِ صَرْفاً وَلاٰ عَدْلاً، وَلاٰ نَفْعاً وَلاٰ ضَرّاً، وَلاٰ حَیٰاةً وَلاٰ مَوْتاً وَلاٰ نُشُوراً،

که نتواند به نفع خویشتن کارى (کند) نه دفع شرى و نه سود و زیانى و نه زندگى و مرگى و نه رستاخیزى

وَصَلَّى اللهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَعِتْرَتِهِ الطَّیِّبینَ الطّٰاهِرینَ الْأَخْیٰارِ الْأَبْرٰارِ، وَسَلَّمَ تَسْلیماً.

و درود خدا بر محمّد و عترت پاک و پاکیزه و برگزیدگان نیکش و سلام کاملش بر ایشان باد.

«اَللّـٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ، وَأَهْلِکْ عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلینَ وَالْآخَرینَ».

خدایا درود فرست بر محمّد و آلش و فرج ایشان را نزدیک گردان و دشمنانشان را از جنّ و انس از اوّلین و آخرین نابود کن.

«اَللّـٰهُمَّ اِنّى أَسْأَلُکَ بِوَجْهِکَ الْکَریمِ، وَاسْمِکَ الْعَظیمِ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَغْفِرَ لی ذَنْبِىَ الْعَظیمَ».

خدایا از تو درخواست کنم به ذات بزرگوار و نام بزرگت که درود فرستى بر محمّد و آلش و بیامرزى گناه بزرگم.

اَللّـٰهُمَّ رَبّى لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، خَلَقْتَنى وَاَنـَا عَبْدُکَ وَابْنُ اَمَتِکَ، وَفى قَبْضَتِکَ وَنٰاصِیَتى بِیَدِکَ،

خدایا پروردگار من معبودى جز تو نیست مرا آفریدى و من بنده تو و فرزند کنیز توام و در قبضه قدرت توام و اراده و اختیارم بدست توست

اَمْسَیْتُ عَلىٰ عَهْدِکَ وَوَعْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ، اَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مٰا صَنَعْتُ،

تا آن جا که توانستم بر عهد و پیمان تو روز را به شب آورم پناه مى برم به تو از شر آنچه کرده ام

اَبُوءُ بِنِعْمَتِکَ وَاَبُوءُ بِذَنْبى، فَاغْفِرْ لى اِنَّهُ لاٰ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلّٰا اَنْتَ.

هم به نعمت تو اعتراف دارم و هم به گناه خود پس گناهم را بیامرز که براستى نیامرزد گناهان را جز تو.

اَللّـٰهُمَّ مَنْ تَعَبَّأَ وَتَهَیَّأَ وَاَعَدَّ وَاسْتَعَدَّ لِوِفٰادَة اِلىٰ مَخْلُوقٍ رَجٰآءَ رِفْدِهِ، وَطَلَبَ نٰآئِلِهِ وَجٰآئِزَتِهِ،

خدایا هرکس مجهز و آماده و مهیا و مستعد براى ورود بر مخلوقى شده امید دهش و به جستجوى جایزه و بخشش او

فَاِلَیْکَ یٰا رَبِّ تَعْبِئَتى وَاسْتِعْدٰادى، رَجٰآءَ عَفْوِکَ، وَطَلَبَ نٰآئِلِکَ وَجٰآئِزَتِکَ،

پس اى پروردگار من آمادگى و استعداد من بسوى توست و آرزوى عفو تو و خواهش بخشش و جایزه ات را دارم

فَلاٰ تُخَیِّبْ دُعٰآئى، یٰا مَنْ لاٰ یَخیبُ عَلَیْهِ سٰائِلٌ، وَلاٰ یَنْقُصُهُ نٰآئِلٌ،

پس در این خواهشى که دارم نومیدم مکن اى کسى که هیچ خواهنده اى ناامید از درگاهش نرود و هیچ گیرنده عطایى از (کرمش) نکاهد

فَاِنّى لَمْ آتِکَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صٰالِحٍ عَمِلْتُهُ، وَلاٰ لِوِفٰادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ،

و من به اعتماد عمل صالحى که کرده باشم بدرگاهت نیامده و نه به مخلوقى وارد شده ام که از او امیدى داشته باشم

اَتَیْتُکَ مُقِرّاً عَلىٰ نَفْسى بِالْإِسٰآئَةِ وَالظُّلْمِ، مُعْتَرِفاً بِاَنْ لاٰ حُجَّةَ لى وَلاٰ عُذْرَ،

بلکه بدرگاه تو آمده ام در حالى که اقرار دارم که بخود بدى و ستم کرده و معترفم که هیچ دلیل و عذرى هم بر این بدى و ستم نداشته ام،

اَتَیْتُکَ اَرْجُو عَظیمَ عَفْوِکَ الَّذى عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخٰاطِئینَ،

آمده ام به امید آن عفو عظیم تو که بدان از خطاکاران درگذرى

فَلَمْ یَمْنَعْکَ طُولُ عُکُوفِهِمْ عَلىٰ عَظیمِ الْجُرْمِ اَنْ عُدْتَ عَلَیْهِمْ بِالرَّحْمَةِ،

و توقف طولانى آنها بر جرم بزرگ بازت نداشت از این که باز بدانها مهر ورزى

فَیٰا مَنْ رَحْمَتُهُ وٰاسِعَةٌ، وَعَفْوُهُ عَظیمٌ، یٰا عَظیمُ یٰا عَظیمُ یٰا عَظیمُ،

اى کسى که رحمتش وسیع و گذشتش بزرگ است اى خداى بزرگ اى خداى بزرگ اى خداى بزرگ

لاٰ یَرُدُّ غَضَبَکَ اِلّٰا حِلْمُکَ، وَلاٰ یُنْجى مِنْ سَخَطِکَ اِلَّا التَّضَرُّعُ اِلَیْکَ،

خشم تو را جز بردباریت جلوگیرى نکند و از غضب تو جز زارى به درگاهت چیزى نجات نبخشد

فَهَبْ لى یٰا اِلٰهى فَرَجاً بِالْقُدْرَةِ الَّتى تُحْیى بِهٰا مَیْتَ الْبِلاٰدِ،

پس اى معبود من بدان قدرتى که سرزمینهاى مرده را بدان وسیله زنده مى گردانى گشایشى بر من بخش

وَلاٰ تُهْلِکْنى غَمّاً حَتّىٰ تَسْتَجیبَ لى، وَتُعَرِّفَنِى الْإِجٰابَةَ فى دُعٰآئى،

و مرا به حال اندوه هلاکم مکن تا دعایم را مستجاب کنى و اجابت دعایم را به من بنمایانى

وَاَذِقْنى طَعْمَ الْعٰافِیَةِ اِلىٰ مُنَتَهى اَجَلى، وَلاٰ تُشْمِتْ بى عَدُوّى، وَلاٰ تُسَلِّطْهُ عَلَىَّ، وَلاٰ تُمَکِّنْهُ مِنْ عُنُقى،

و طعم تندرستى را تا پایان عمر به من بچشان و گرفتار شماتت دشمنم مکن و او را بر من مسلط مگردان و بر گردنم سوارش منما

اِلٰهى اِنْ وَضَعْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَرْفَعُنى، وَاِنْ رَفَعْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَضَعُنى،

خداى من اگر تو مرا پست کنى پس کیست که (بتواند) بلندم کند و اگر تو بلندم کنى پس کیست که (بتواند) پستم کند

وَاِنْ اَهْلَکْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَعْرِضُ لَکَ فى عَبْدِکَ، اَوْ یَسْئَلُکَ عَنْ اَمْرِهِ،

و اگر هلاکم کنى پس کیست که درباره این بنده ات متعرض تو شود یا از وضع او از تو پرسش کند

وَقَدْ عَلِمْتُ اَنَّهُ لَیْسَ فى حُکْمِکَ ظُلْمٌ، وَلاٰ فى نَقِمَتِکَ عَجَلَةٌ،

ولى بطور مسلّم این را دانسته ام که در حکم تو ستمى نیست و نه در انتقام تو شتابى است

وَاِنَّما یَعْجَلُ مَنْ یَخٰافُ الْفَوْتَ، وَاِنَّمٰا یَحْتٰاجُ اِلَى الظُّلْمِ الضَّعیفُ، وَقَدْ تَعٰالَیْتَ یٰا اِلٰهى عَنْ ذٰلِکَ عُلُوّاً کَبیراً،

زیرا کسى شتاب (در انتقام) کند که بترسد (فرصت) از دست برود و شخص ناتوان نیازمند به ستم مى باشد و درصورتى که اى معبود من تو از این گونه مطالب بسیار برتر و بزرگترى

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ فَاَعِذْنى، وَاَسْتَجیرُ بِکَ فَاَجِرْنى، وَاَسْتَرْزِقُکَ فَارْزُقْنى،

خدایا به تو پناه آرم پس یاریم ده و از تو امان خواهم پس امانم ده و از تو روزى طلبم پس روزیم ده

وَاَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ فَاکْفِنى، وَاَسْتَنْصِرُکَ عَلىٰ عَدُوّى فَانْصُرْنى،

و بر تو توکل کنم پس کفایتم فرما وبراى پیروزى بر دشمنم از تو یارى خواهم پس یاریم ده

وَاَسْتَعینُ بِکَ فَاَعِنّى، وَاَسْتَغْفِرُکَ یٰا اِلٰهى فَاغْفِرْ لى، آمینَ آمینَ آمینَ.

و از تو کمک خواهم پس کمکم ده و از تو آمرزش طلبم اى معبود من پس بیامرزم آمین آمین آمین.

«یٰا دٰائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِیَّةِ، یٰا بٰاسِطَ الْیَدَیْنِ بِالْعَطِیَّةِ، یٰا صٰاحِبَ الْمَوٰاهِبِ السَّنِیَّةِ،

اى کسى که فضل و بخششت بر خلق دائمى است و اى آن که دو دست احسانت به عطابخشى باز است اى دارنده بخشش هاى ارجمند

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ خَیْرِ الْوَرىٰ سَجِیَّةً، وَاغْفِرْ لَنٰا یٰا ذَا الْعُلىٰ فی هٰذِهِ الْعَشِیَّةِ».

درود فرست برمحمّد و آلش که بهترین مردمند در سرشت و نهاد و بیامرز ما را اى خداى بلندمرتبه در این شب.

اَللّـٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وآلِهِ، وَهَبْ لِىَ الْغَدٰاةَ رِضٰاکَ، وَاَسْکِنْ قَلْبى خَوْفَکَ،

خدایا درود فرست بر محمّد و آلش و خشنودى خودرا در این بامداد به من ببخش و خوف خود را در دلم جاى ده

وَاقْطَعْهُ عَمَّنْ سِوٰاکَ، حَتّىٰ لاٰ اَرْجُوَ وَلاٰ اَخٰافَ اِلّٰا اِیّٰاکَ،

و از غیر خود (امیدم را) قطع کن تا بدانجا که امید نداشته باشم و نترسم جز از تو

اَللّـٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَهَبْ لى ثَبٰاتَ الْیَقینِ، وَمَحْضَ الْإِخْلاٰصِ،

خدایا درود فرست بر محمّد و آلش و (اینها را که مى گویم) به من ببخش: یقین ثابت و اخلاص پاک

وَشَرَفَ التَّوْحیدِ، وَدَوٰامَ الْإِسْتِقٰامَةِ، وَمَعْدِنَ الصَّبْرِ، وَالرِّضٰا بِالْقَضٰآءِ وَالْقَدَرِ،

و شرف یگانه پرستى و استقامتى پایدار و کان شکیبایى و خشنود بودن به قضا و قدر

یٰا قٰاضِىَ حَوٰائِجِ السّٰآئِلینَ، یٰا مَنْ یَعْلَمُ مٰا فى ضَمیرِ الصّٰامِتینَ،

اى روا کننده حاجتهاى سائلان و اى داناى نهاد خاموشان

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وآلِهِ، وَاسْتَجِبْ دُعٰائى، وَاغْفِرْ ذَنْبى، وَاَوْسِعْ رِزْقى،

درود فرست بر محمّد و آلش و دعاى مرا مستجاب گردان و گناهم را بیامرز و روزیم را فراخ کن

وَاقْضِ حَوٰآئِجى فى نَفْسى، وَاِخْوٰانى فى دینى وَاَهْلى،

و حاجتهایم را درباره خودم و برادران دینى ام و خانواده ام برآور

اِلٰهى طُمُوحُ الْأٰمٰالِ قَدْ خٰابَتْ اِلّٰا لَدَیْکَ، وَمَعٰاکِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَعَطَّلَتْ اِلّٰا عَلَیْکَ، وَمَذٰاهِبُ الْعُقُولِ قَدْ سَمَتْ اِلّٰا اِلَیْکَ،

خدایا آرمانهاى بلند نومید شد مگر نزد تو و جایگاه همتها معطل ماند جز همتى که بر تو (متوجه) باشد و راه خِرَدها به بن بست رسید جز راهى که بسوى توست

فَاَنْتَ الرَّجٰآءُ وَاِلَیْکَ الْمُلْتَجَأُ، یٰا اَکْرَمَ مَقْصُودٍ، وَاَجْوَدَ مَسْئُولٍ،

پس تویى امید و پناهگاه درگاه توست اى بزرگوارترین کسى که بسویش رو کنند و بخشنده ترین کسى که از او بخواهند

هَرَبْتُ اِلَیْکَ بِنَفْسى یٰا مَلْجَأَ الْهٰارِبینَ بِاَثْقٰالِ الذُّنُوبِ، اَحْمِلُهٰا عَلىٰ ظَهْرى،

بسوى تو گریختم اى پناه گریختگان با بارهاى سنگین گناهانى که بر دوش کشم

لاٰ اَجِدُ لى اِلَیْکَ شٰافِعاً سِوىٰ مَعْرِفَتى بِاَنَّکَ اَقْرَبُ مَنْ رَجٰاهُ الطّٰالِبُونَ، وَاَمَّلَ مٰا لَدَیْهِ الرّٰاغِبُونَ،

و هیچ شفیعى بدرگاه تو نیابم جز این که مى دانم تو نزدیکترین کسى هستى که جویندگان امید به او دارند و آرزومندان آنچه را نزد اوست آرزو کنند

یٰا مَنْ فَتَقَ الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ، وَاَطْلَقَ الأَلْسُنَ بِحَمْدِهِ، وَجَعَلَ مَا امْتَنَّ بِهِ عَلىٰ عِبٰادِهِ فى کِفٰآءٍ لِتَاْدِیَةِ حَقِّهِ،

اى کسى که عقلها را بوسیله معرفت خویش گشودى و زبانها را به ستایش خود باز کردى و قرار دادى آنچه را بر بندگان خود احسان و انعام فرمودى در برابر اداى حق خود

صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ و آلِهِ، وَلاٰ تَجْعَلْ لِلشَّیْطٰانِ عَلىٰ عَقْلى سَبیلاً، وَلاٰ لِلْبٰاطِلِ علىٰ عَمَلى دَلیلاً.

درود فرست بر محمّد و آلش و براى شیطان بر خرد من راهى قرار مده و باطل را راهنماى کردارم مساز.