دعا یا زیارت ۱۰۶ نماز امام کاظم (علیه السلام)

اِلٰهى خَشَعَتِ الْأَصْوٰاتُ لَکَ، وَضَلَّتِ الْأَحْلاٰمُ فیکَ، وَوَجِلَ کُلُّ شَىْءٍ مِنْکَ،

معبودا خاشع گشته صداها براى تو و خردها در باره ات گم گشته و هر چیزى از تو ترسان است

وَهَرَبَ کُلُّ شَىْءٍ اِلَیْکَ، وَضٰاقَتِ الْأَشْیٰآءُ دُونَکَ، وَمَلَأَ کُلَّ شَىْءٍ نُورُکَ،

و همه بسویت گریزانند، همه چیز در برابرت به کوتاهى گراییده و نور تو همه را پر کرده

فَاَنْتَ الرَّفیعُ فى جَلاٰلِکَ، وَاَنْتَ الْبَهِىُّ فى جَمٰالِکَ، وَاَنْتَ الْعَظیمُ فى قُدْرَتِکَ،

پس تنها تویى که در بزرگى و جلال خویش و در جمال و زیباییت فروزانى و تویى که در قدرت و توانایى خود بس بزرگى

وَاَنْتَ الَّذى لاٰ یَؤُدُکَ شَىْءٌ، یٰا مُنْزِلَ نِعْمَتى، یٰا مُفَرِّجَ کُرْبَتى، وَیٰا قٰاضِىَ حٰاجَتى،

و تویى که چیزى درمانده و خسته ات نکند اى فرو فرستنده نعمتم و اى برطرف کننده اندوه و گرفتاریم و اى برآورنده حاجتم

اَعْطِنى مَسْئَلَتى بِلاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، آمَنْتُ بِکَ مُخْلِصاً لَکَ دینى،

خواسته ام را به من عطا کن به حق این جمله که گویم «معبودى جز تو نیست» به تو ایمان آوردم و دینم را براى تو خالص گرداندم

اَصْبَحْتُ عَلىٰ عَهْدِکَ وَوَعْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ اَبُوءُ لَکَ بِالنِّعْمَةِ،

صبح کردم به عهد و پیمان تو تا آن جا که توانایى دارم، بسویت با نعمت بازگردم

وَاَسْتَغْفِرُکَ مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى لاٰ یَغْفِرُهٰا غَیْرُکَ،

و از گناهانى که جز تو کسى آنها را نیامرزد آمرزش خواهم اى کسى که

یٰا مَنْ هُوَ فى عُلُوِّهِ دٰانٍ، وَفى دُنُوِّهِ عٰالٍ، وَفى اِشْرٰاقِهِ مُنیرٌ، وَفى سُلْطٰانِهِ قَوِىٌّ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ.

در عین برترى نزدیک و در عین نزدیکى برترى و (اى آن که) در تابش خود نور دهنده و در سلطنت نیرومندى درود فرست بر محمّد و آلش.