دعا یا زیارت ۱۳۱ دعای دوم (دعای بعد از نماز صبح)

اَللّـٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلاٰىَ صٰاحِبَ الزَّمٰانِ صَلَوٰاتُ اللهِ عَلَیْهِ، عَنْ جَمیعِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِنٰاتِ فى مَشٰارِقِ الْأَرْضِ وَمَغٰارِبِهٰا،

خدایا برسان به مولاى من حضرت صاحب الزمان ـ که درودهاى تو بر او باد ـ از طرف همه مردان و زنان با ایمان که در شرق ها وغربهاى زمینند

وَبَرِّهٰا وَبَحْرِهٰا، وَسَهْلِهٰا وَجَبَلِهٰا، حَیِّهِمْ وَمَیِّتِهِمْ، وَعَنْ وٰالِدَىَّ وَوُلْدى، وَعَنّى

و در خشکى و دریا هستند و در هموارى زمین و کوهند، زنده شان و مرده شان و از طرف پدر و مادر و فرزندان و خود من

مِنَ الصَّلَوٰاتِ وَالتَّحِیّٰاتِ زِنَةَ عَرْشِ اللهِ، وَمِدٰادَ کَلِمٰاتِهِ،

درودها و تحیّت هایى هموزن عرش خدا و به شماره کلمات و سخنانش

وَمُنْتَهى رِضٰاهُ، وَعَدَدَ مٰا اَحْصٰاهُ کِتٰابُهُ، وَاَحٰاطَ بِهِ عِلْمُهُ،

و نهایت مرتبه خشنودیش و به شماره آنچه برشمرده است آن را دفتر و کتابش و احاطه دارد بدان دانشش،

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اُجَدِّدُ لَهُ فى هٰذَا الْیَوْمِ، وَفى کُلِّ یَوْمٍ عَهْداً وَعَقْداً وَبَیْعَةً لَهُ فى رَقَبَتى،

خدایا من نو مى کنم براى آن جناب در این روز و در هر روز عهد و پیمان و بیعتى را در گردنم،

اَللّـٰهُمَّ کَمٰا شَرَّفْتَنى بِهٰذَا التَّشْریفِ، وَفَضَّلْتَنى بِهٰذِهِ الْفَضیلَةِ، وَخَصَصْتَنى بِهذِهِ النِّعْمَةِ،

چنانچه مرا مفتخر ساختى بدین افتخار و برتریم دادى به این فضیلت و مخصوصم داشتى بدین نعمت،

فَصَلِّ عَلىٰ مَوْلاٰىَ وَسَیِّدى صٰاحِبِ الزَّمٰانِ، وَاجْعَلْنى مِنْ اَنْصٰارِهِ وَاَشْیٰاعِهِ وَالذّٰآبّینَ عَنْهُ،

پس درود فرست بر مولا و آقایم حضرت صاحب الزمان و قرارم ده از یاران و پیروان و دفاع کنندگان آن حضرت

وَاجْعَلْنى مِنَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ، طـٰائِعاً غَیْرَ مُکْرَهٍ فِى الصَّفِّ الَّذى نَعَتَّ اَهْلَهُ فى کِتٰابِکَ،

و بگردانم از شهادت یافتگان در پیش رویش از روى میل و رغبت بدون اکراه و ناراحتى در آن صفى که اهل آن را در کتاب خود (قرآن) توصیف کردی

فَقُلْتَ صَفّاً کَاَنَّهُمْ بُنْیٰانٌ مَرْصُوصٌ عَلىٰ طٰاعَتِکَ، وَطٰاعَةِ رَسُولِکَ وَآلِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاٰمُ،

و فرمودى: «صفى که گویا بنایى استوارند» در راه فرمانبردارى تو و فرمانبردارى رسول تو و آل رسولت ـ که بر تمامى آنها سلام باد ـ

اَللّـٰهُمَّ هٰذِهِ بَیْعَةٌ لَهُ فى عُنُقى اِلىٰ یَوْمِ الْقِیٰمَةِ.

خدایا این بیعتى است از آن جناب در گردن من تا روز قیامت.