دعا یا زیارت ۲۱۳ فضیلت و اعمال روز عید فطر

اَللّـٰهُمَّ اِیمٰاناً بِـکَ، وَتَصْدیـقاً بِکِتٰابِکَ، وَاتِّبٰاعَ سُنَّةِ نَبیِّکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ.

خدایا (غسل مى کنم) بخاطر ایمان به تو، و تصدیق کتاب تو، و پیروى از سنّت پیامبر تو محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ .

اَللّـٰهُمَّ اجْعَلْهُ کَفّٰارَةً لِذُنُوبى، وَطَهِّرْ دینى، اَللّـٰهُمَّ اَذْهِبْ عَنِّى الدَّنَسَ.

خدایا این غسل را کفاره گناهان من قرار ده و دینم را پاک گردان، خدایا آلودگى ها را از من برطرف کن.

اَللّـٰهُمَّ مَنْ تَهَیَّأَ فى هٰذَا الْیَوْمِ اَوْ تَعَبَّأَ، اَوْ اَعَدَّ وَاسْتَعَدَّ لِوِفٰادَة اِلىٰ مَخْلُوقٍ، رَجٰآءَ رِفْدِهِ وَنَوٰافِلِهِ، وَفَوٰاضِلِهِ وَعَـطـٰایـٰاهُ،

خدایا هر کس که در این روز مهیّا شده یا خود را آماده ساخته یا حاضر شده یا تدارک دیده تا بر مخلوقى وارد شود به امید هدیه و ره آوردها و بخشش ها و پاداش ها،

فَـاِنَّ اِلَـیْـکَ یـٰا سَیِّدى تَهْیِئَتى وَتَعْبِئَتى، وَاِعْدٰادى وَاسْتِعْدٰادى، رَجٰآءَ رِفْدِکَ وَجَوٰائِزِکَ، وَنَوٰافِلِکَ وَفَوٰاضِلِکَ، وَفَضٰآئِلِکَ وَعَطٰایٰاکَ،

ولى به یقین به درگاه توست اى آقا و سرورم مهیّا شدن و آمادگى و حاضر شدن و تدارکم، به امید هدیه و جایزه ها و ره آوردها و بخشش ها و امتیازها و پاداش هایت،

وَقَدْ غَدَوْتُ اِلىٰ عیدٍ مِنْ اَعْیٰادِ اُمَّةِ نَبیِّکَ، مُحَمَّدٍ صَلَوٰاتُ اللهِ عَلَیْهِ وَعَلىٰ آلِهِ،

و صبح کردن در عیدى از عیدهاى امّت پیامبرت ـ که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد ـ

وَلَمْ اَفِدْ اِلَیْکَ الْیَوْمَ بِعَمَلٍ صٰالِحٍ اَثِقُ بِهِ قَدَّمْتُهُ، وَلاٰ تَوَجَّهْتُ بِمَخْلُوقٍ اَمَّلْتُهُ،

و امروز کار نیکى که به آن اطمینان کرده و از پیش فرستاده باشم به درگاهت نیاورده ام، و به مخلوقى امید نبسته و رو نکرده ام،

وَلٰکِنْ اَتَیْتُکَ خٰاضِعاً، مُقِرّاً بِذُنُوبى، وَاِسٰآئَتى اِلىٰ نَفْسى،

ولى خاضعانه با اقرار به گناهان و بدى برخودم به درگاهت آمده ام،

فَیٰا عَظیمُ یٰا عَظیمُ یٰا عَظیمُ، اِغْفِرْ لِىَ الْعَظیمَ مِنْ ذُنُوبى، فَاِنَّهُ لاٰ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظٰامَ اِلّٰا اَنْتَ، یٰا لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، یٰا اَرْحَمَ الرّٰاحِمینَ.

اى با عظمت، اى با عظمت، اى با عظمت گناهان بزرگ مرا بیامرز، چرا که گناهان بزرگ را جز تو نیامرزد، اى که معبودى جز تو نیست، اى مهربان ترین مهربانان.

اَللّـٰهُمَّ اَهْلَ الْکِبْرِیٰآءِ وَالْعَظَمَةِ، وَاَهْلَ الْجُودِ وَالْجَبَرُوتِ، وَاَهْلَ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَاَهْلَ التَّقْوىٰ وَالْمَغْفِرَةِ،

خدایا اى شایسته بزرگى و عظمت، واى شایسته بخشش و قدرت، و اى شایسته گذشت و رحمت، و اى شایسته پرهیزکارى و آمرزش،

اَسْئَلُکَ بِحَقِّ هٰذَا الْیَومِ، اَلَّذى جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیداً، وَلِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ ذُخْراً [وَشَرَفاً] وَمَزِیداً،

از تو مى خواهم به حق این روز که براى مسلمانان عید قراردادى، و براى محمد ـ که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ ذخیره و شرافت و فزونى مقام (قرار دادى)

اَنْ تُصَلِّىَ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاَنْ تُدْخِلَنى فى کُلِّ خَیْرٍ اَدْخَلْتَ فیهِ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ،

که بر محمّد و خاندانش درود فرستى، و مرا داخل کنى در هر خیرى که محمّد و خاندانش را در آن داخل کردى،

وَاَنْ تُخْرِجَنى مِنْ کُلِّ سُوءٍ اَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ، صَلَوٰاتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ،

و مرا خارج کنى از هر بدى که محمد و خاندانش را از آن خارج کردى، دورد تو بر او و آنان باد،

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ خَیْرَ مٰا سَئَلَکَ مِنْهُ عِبٰادُکَ الصّٰالِحُونَ، وَاَعُوذُ بِکَ مِمَّا اسْتَعٰاذَ مِنْهُ عِبٰادُکَ الصّٰالِحُونَ.

خدایا از تو مى خواهم بهترین آنچه را که بندگان شایسته ات از تو خواسته اند، و پناه مى برم به تو از آنچه بندگان شایسته ات از آن به تو پناه برده اند

اَعُوذُ بِکَ مِنْ نٰارٍ حَرُّهٰا لاٰ یُطْفىٰ، وَجَدیدُهٰا لاٰ یَبْلىٰ، وَعَطْشٰانُهٰا لاٰ یُرْوىٰ.

پناه مى برم به تو از آتشى که حرارتش کم نشود، تازگیش کهنه نگردد، و عطشش (براى سوزاندن) سیرى ندارد،

اِلٰهى لاٰ تُقَلِّبْ وَجْهى فِى النّٰارِ بَعْدَ سُجُودى، وَتَعْفیرى لَکَ بِغَیْرِ مَنٍّ مِنّى عَلَیْکَ، بَلْ لَکَ الْمَنُّ عَلَىَّ.

معبودا، چهره ام را به آتش دزوخ دگرگون مساز بعد از این که در برابرت سجده نموده و صورتم را براى تو به خاک مالیده ام، بى آنکه منّتى بر تو داشته باشم ولى تو بر من منّت دارى،

اِرْحَمْ مَنْ اَسٰآءَ وَاقْتَرَفَ وَاسْتَکٰانَ وَاعْتَرَفَ.

ترحّم کن بر کسى که بدى کرده و نافرمانى نموده و بیچاره شده و (به گناهان خود) معترف است

اِنْ کُنْتُ بِئْسَ الْعَبْدُ، فَاَنْتَ نِعْمَ الرَّبُّ، عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ، فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ یٰا کَریمُ.

اگر بنده بدى هستم، تو بهترین پروردگارى، گناه بنده ات بزرگ است، ولى گذشت از ناحیه تو نیکوست اى بزرگوار،

اَلْعَفْوَ الْعَفْوَ.

مرا بیامرز، مرا بیامرز