دعا یا زیارت ۲۱۶ شب نهم (شب عرفه)

اَللّـٰهُمَّ یٰا شٰاهِدَ کُلِّ نَجْوىٰ، وَمَوْضِعَ کُلِّ شَکْوىٰ، وَعٰالِمَ کُلِّ خَفِیَّةٍ، وَمُنْتَهىٰ کُلِّ حٰاجَةٍ،

خدایا اى گواه هر گفتگوى پنهانى، و جایگاه هر شکایت، و داناى هر نهان و نهایت هر حاجت،

یٰا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ عَلَى الْعِبٰادِ، یٰا کَریمَ الْعَفْوِ، یٰا حَسَنَ التَّجٰاوُزِ، یٰا جَوٰادُ،

اى آغازگر نعمت ها بر بندگان، اى صاحب بخشش کریمانه، اى نیکو در گذرنده، اى بخشنده،

یٰا مَنْ لاٰ یُوٰارى مِنْهُ لَیْلٌ دٰاجٍ، وَلاٰ بَحْرٌ عَجّٰاجٌ، وَلاٰ سَمٰآءٌ ذٰاتُ اَبْرٰاجٍ، وَلاٰ ظُلَمٌ ذٰاتُ ارْتِیٰاجٍ، یٰا مَنِ الظُّلْمَةُ عِنْدَهُ ضِیٰآءٌ،

اى که شب تاریک و دریاى خروشان و و آسمان داراى برج هاى بسیار، و تاریکى هاى چند لایه چیزى را از تو نپوشاند، اى کسى که تاریکى ها نزدت (همچون) روشنایى است

اَسْئَلُکَ بِنُورِ وَجْهِکَ الْکَریمِ، اَلَّذى تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَکّاً، وَخَرَّ مُوسىٰ صَعِقاً،

از تو مى خواهم به حقّ نور ذات کریمانه ات، که به واسطه آن بر کوه تجلّى نمودى و آن را همسان خاک قرار دادى و موسى مدهوش به زمین افتاد،

وَبِاسْمِکَ الَّذى رَفَعْتَ بِهِ السَّمٰوٰاتِ بِلاٰ عَمَدٍ، وَسَطَحْتَ بِهِ الْأَرْضَ عَلىٰ وَجْهِ مٰاءٍ جَمَدٍ،

و به حقّ نامت که به واسطه آن آسمان ها را بدون ستون بالا بردى، و زمین را بر روى آبِ منجمد گستراندى،

وَبِاسْمِکَ الْمَخْزُونِ الْمَکْنُونِ الْمَکْتُوبِ الطّٰاهِرِ، اَلَّذى اِذٰا دُعیتَ بِهِ اَجَبْتَ، وَاِذٰا سُئِلْتَ بِهِ اَعْطَیْتَ،

و به حقّ نام ذخیره شده پوشیده و نوشته شده پاکیزه ات که وقتى به آن خوانده شوى اجابت کنى، و وقتى به آن درخواست شوى عطا کنى،

وَبِاسْمِکَ السُّبُوحِ الْقُدُّوسِ الْبُرْهٰانِ، اَلَّذى هُوَ نُورٌ عَلىٰ کُلِّ نُورٍ، وَنُورٌ مِنْ نُورٍ، یُضیىءُ مِنْهُ کُلُّ نُورٍ،

و به حقّ نام منزّه پاکیزه ات و دلیل (هدایتت) که نورى فوق هر نورى و نورى برگرفته از نور است که تمامى نورها از آن روشنایى مى گیرند،

اِذا بَلَغَ الْأَرْضَ انْشَقَّتْ، وَاِذٰا بَلَغَ السَّمٰوٰاتِ فُتِحَتْ، وَاِذٰا بَلَغَ الْعَرْشَ اهْتَزَّ،

زمانى که آن نور به زمین برسد شکافته شود و وقتى به آسمان برسد گشوده گردد و وقتى به عرش برسد بلرزد،

وَبِاسْمِکَ الَّذى تَرْتَعِدُ مِنْهُ فَرٰآئِصُ مَلاٰئِکَتِکَ، وَاَسْئَلُکَ بِحَقِّ جَبْرَئیلَ وَمیکٰائیلَ وَاِسْرٰافیلَ،

و به حقّ نامت که فرشتگانت از عظمت آن به لرزه افتند، و از تو مى خواهم به حقّ جبرئیل و میکائیل و اسرافیل

وَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفىٰ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَعَلىٰ جَمیعِ الْأَنْبِیٰآءِ وَجَمیعِ الْمَلاٰئِکَةِ،

و به حقّ محمّد (پیامبر) برگزیده که درود خدا بر او و خاندانش و بر تمامى پیامبران و فرشتگان باد،

وَبِالْإِسْمِ الَّذى مَشىٰ بِهِ الْخِضْرُ عَلىٰ قُلَلِ الْمٰآءِ، کَمٰا مَشى بِٰهِ عَلىٰ جَدَدِ الْأَرْضِ،

و به حقّ نامى که خضر به واسطه آن بر امواج آب حرکت مى کرد همان گونه که با آن بر بلندى هاى زمین حرکت مى نمود

وَبِاسْمِکَ الَّذى فَلَقْتَ بِهِ الْبَحْرَ لِمُوسىٰ، وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَقَوْمَهُ، وَاَنْجَیْتَ بِهِ مُوسَى بْنَ عِمْرٰانَ وَمَنْ مَعَهُ،

و به حقّ نامت که با آن دریا را براى موسى شکافتى، و فرعون و قومش را غرق نمودى و با آن موسى بن عمران و همراهانش را نجات دادى،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ مُوسَى بْنُ عِمْرٰانَ مِنْ جٰانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَاَلْقَیْتَ عَلَیْهِ مَحَبَّةً مِنْکَ،

و به حقّ نامت که با آن موسى بن عمران از طرف راست کوه طور تو را خواند، پس او را اجابت نموده و محبّتت را به دلش انداختى،

وَبِاسْمِکَ الَّذى بِهِ اَحْیىٰ عیسَى بْنُ مَرْیَمَ الْمَوْتىٰ، وَتَکَلَّمَ فِى الْمَهْدِ صَبِیّاً، وَاَبْرَءَ الْأَکْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِاِذْنِکَ،

و به حقّ نامت که به واسطه آن عیسى بن مریم، مردگان را زنده ساخت و در گهواره در کودکى سخن گفت، و کور مادرزاد و مبتلا به بیمارى پیسى را به اذن تو شفا داد،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ حَمَلَةُ عَرْشِکَ، وَجَبْرَئیلُ وَمیکٰآئیلُ وَاِسْرٰافیلُ، وَحَبیبُکَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ،

و به حقّ نامت که تو را به آن خوانند حاملان عرشت و جبریئل و میکائیل و اسرافیل و حبیب تو محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ

وَمَلاٰئِکَتُکَ الْمُقَرَّبُونَ، وَاَنْبِیٰآؤُکَ الْمُرْسَلُونَ، وَعِبٰادُکَ الصّٰالِحُونَ مِنْ اَهْلِ السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرَضینَ،

و فرشتگان مقرّب و پیامبران فرستاده شد، و بندگان شایسته ات از اهل آسمان ها و زمین،

فَنٰادىٰ فِى الظُّلُمٰاتِ، اَنْ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا اَنْتَ، سُبْحٰانَک اِنّى کُنْتُ مِنَ الظّٰالِمینَ،

(وقتى در کام نهنگ فرو رفت) در آن ظلمت ها (ى متراکم) صدا زد: (خداوندا) جز تو معبودى نیست، منزهى تو، من از ستمکاران بودم،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ ذُوالنُّونِ، اِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ تَقْدِرَ عَلَیْهِ،

و به حقّ نامت که (پیامبرت) ذوالنون ]یونس[ تو را به آن خواند در آن هنگام که خشمگین از میان قوم خود رفت و مى پنداشت که بر او تنگ نخواهى گرفت،

فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَنَجَّیْتَهُ مِنَ الْغَمِّ، وَکَذٰلِکَ تُنْجِى الْمُؤْمِنینَ،

تو دعاى او را به اجابت رساندى و از آن اندوه نجاتش بخشیدى، و این گونه مؤمنان را نجات مى دهى،

وَبِاسْمِکَ الْعَظیمِ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ دٰاوُدُ، وَخَرَّ لَکَ سٰاجِداً، فَغَفَرْتَ لَهُ ذَنْبَهُ،

و به حقّ نامت که داوود تو را به آن خواند و به درگاهت به سجده افتاد، پس گناهش را آمرزیدى،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعَتْکَ بِهِ آسِیَةُ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ، اِذْ قٰالَتْ رَبِّ ابْنِ لى عِنْدَکَ بَیْتاً فِى الْجَنَّةِ،

و به حقّ نامت که آسیه همسر فرعون تو را به آن خواند در آن هنگام که گفت: پروردگارا نزد خود براى من خانه اى در بهشت بساز

وَنَجِّنى مِنْ فِرعَوْنَ وَعَمَلِهِ، وَنَجِّنى مِنَ الْقَوْمِ الظّٰالِمینَ، فَاسْتَجَبْتَ لَهٰا دُعٰائَهٰا،

و مرا از فرعون و کار او نجات ده، و مرا از گروه ستمگران رهایى بخش، پس خواسته اش را برآورده ساختى،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ اَیُّوبُ، اِذْ حَلَّ بِهِ الْبَلاٰءُ، فَعٰافَیْتَهُ وَاٰتَیْتَهُ اَهْلَهُ، وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِکَ وَذِکْرىٰ لِلْعٰابِدینَ،

و به حق نامت که ایّوب تو را به آن خواند، در آن هنگام که مشکلات شدید به او روى آورد، پس او را عافیت بخشیدى و خاندانش و همانندشان را با آنان به او بازگرداندى تا رحمتى از سوى تو و تذکّرى براى عبادت کنندگان باشد،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ یَعْقُوبُ، فَرَدَدْتَ عَلَیْهِ بَصَرَهُ، وَقُرَّةَ عَیْنِهِ یُوسُفَ، وَجَمَعْتَ شَمْلَهُ،

و به حقّ نامت که یعقوب تو را به آن خواند پس بیناییش و نور چشمش یوسف را به او بازگرداندى، و پریشانیش را برطرف نمودى

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ سُلَیْمٰانُ، فَوَهَبْتَ لَهُ مُلْکاً لاٰ یَنْبَغى لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ، اِنَّکَ اَنْتَ الْوَهّٰابُ،

و به حق نامت که سلیمان تو را به آن خواند، پس حکومتى به او عطا کردى که بعد از او سزاوار هیچ کس نباشد زیرا تو بسیار بخشنده اى،

وَبِاسْمِکَ الَّذى سَخَّرْتَ بِهِ الْبُرٰاقَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ،

و به حقّ نامت که با آن مرکب براق را براى (معراج) محمّد ـ که درود و سلام خدا بر او و خاندانش باشد ـ مسخّر گرداندى،

اِذْ قٰالَ تَعٰالىٰ: سُبْحٰانَ الَّذى اَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصىٰ.

آن هنگام که خداوند بلندمرتبه فرمود: پاک و منزّه است آن کس که بنده اش را در یک شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برده

وَقَوْلُهُ: سُبْحٰانَ الَّذى سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَمٰا کُنّٰا لَهُ مُقْرِنینَ، وَاِنّٰا اِلىٰ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ.

و همچنین فرمود: پاک و منزّه است کسى که این را مسخّر ما ساخت وگرنه ما توانایى تسخیر آن را نداشتیم و به یقین ما به سوى پروردگارمان باز مى گردیم

وَبِاسْمِکَ الَّذى تَنَزَّلَ بِهِ جَبْرَئیلُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ،

و به حقّ نامت که با آن جبرئیل بر محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندانش باد ـ نازل مى شد،

وَبِاسْمِکَ الَّذى دَعٰاکَ بِهِ آدَمُ، فَغَفَرْتَ لَهُ ذَنْبَهُ، وَاَسْکَنْتَهُ جَنَّتَکَ،

و به حقّ نامت که آدم تو را به آن خواند پس گناهش را آمرزیدى و او را در بهشت جا دادى،

وَاَسْئَلُکَ بِحَقِّ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ، وَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ خٰاتَمِ النَّبِیّینَ، وَبِحَقِّ اِبْرٰاهیمَ،

و از تو مى خواهم به حقّ قرآن، با عظمت و به حقّ محمّد خاتم پیامبران، و به حقّ ابراهیم،

وَبِحَقِّ فَصْلِکَ یَوْمَ الْقَضٰآءِ، وَبِحَقِّ الْمَوٰازینِ اِذٰا نُصِبَتْ، وَالصُّحُفِ اِذٰا نُشِرَتْ، وَبِحَقِّ الْقَلَمِ وَمٰا جَرىٰ، وَاللَّوْحِ وَمٰا اَحْصىٰ،

و به حقّ جداسازى حق از باطل در روز داورى، و به حقّ میزان ها در روزى که برپا شود، و نامه هاى اعمال در روزى که گشوده شود، و به حقّ قلم و آنچه مى نویسد و لوح و آنچه مى شمارد،

وَبِحَقِّ الْإِسْمِ الَّذى کَتَبْتَهُ عَلىٰ سُرٰادِقِ الْعَرْشِ قَبْلَ خَلْقِکَ الْخَلْقَ وَالدُّنْیٰا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ بِاَلْفَىْ عٰامٍ،

و به حقّ نامى که دو هزار سال قبل از آفرینش مخلوقات و دنیا و خورشید و ماه بر سراپرده هاى عرش نوشته اى،

وَاَشْهَدُ اَنْ لاٰ اِلـٰهَ اِلَّا اللهُ، وَحْدَهُ لاٰ شَریکَ لَهُ، وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ،

و گواهى مى دهم که معبودى جز خداوند نیست، یگانه اى که شریکى ندارد، و این که محمّد بنده و فرستاده اوست،

وَاَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَخْزُونِ فى خَزٰآئِنِکَ، اَلَّذِى اسْتَاْثَرْتَ بِهِ فى عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ،

و از تو مى خواهم که حقّ نامت که در گنجینه اسرارت محفوظ است، همان نامى که در علم غیبت به خود مخصوص گرداندى،

لَمْ یَظْهَرْ عَلَیْهِ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِکَ، لاٰ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ، وَلاٰ نَبِىٌّ مُرْسَلٌ، وَلاٰ عَبْدٌ مُصْطَفىً،

که بر هیچ یک از مخلوقاتت آشکار نگردید، نه بر فرشته اى مقرّب و نه پیامبرى فرستاده شده و نه بنده اى برگزیده،

وَاَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى شَقَقْتَ بِهِ الْبِحٰارَ، وَقٰامَتْ بِهِ الْجِبٰالُ، وَاخْتَلَفَ بِهِ اللَّیْلُ وَالنَّهٰارُ،

و از تو مى خواهم به حقّ نامت که با آن دریاها را شکافتى و کوه ها را با آن استوار گرداندى و شب و روز با آن در رفت و آمد است

وَبِحَقِّ السَّبْعِ الْمَثٰانى، وَالْقُرْآنِ الْعَظیمِ، وَبِحَقِّ الْکِرٰامِ الْکٰاتِبینَ، وَبِحَقِّ طٰهٰ وَیٰس، وَکهٰیٰعص، وَحٰمعسق،

و به حقّ سوره حمد و قرآن با عظمتت و به حقّ نویسندگان والا مقام (اعمال بندگان) و به حقّ طا ها و یا سین، و کاف ها یا عین صاد و حا میم عین سین قاف

وَبِحَقِّ تَوْرٰاةِ مُوسىٰ، وَاِنْجیلِ عیسىٰ، وَزَبُورِ دٰاوُدَ، وَفُرْقٰانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَعَلىٰ جَمیعِ الرُّسُلِ، وَبِٰاهِیّاً شَرٰاهِیّاً،

و به حقّ تورات موسى و انجیل عیسى و زبور داود و فرقان محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندانش و بر تمامى فرستادگان او از ازل تا ابد باد

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِحَقِّ تِلْکَ الْمُنٰاجٰاتِ، اَلَّتى بَیْنَکَ وَبَیْنَ مُوسَى بْنِ عِمْرٰانَ فَوْقَ جَبَلِ طُورِ سَیْنٰآءَ،

و خدایا از تو مى خواهم به حقّ آن مناجاتى که بین تو و موسى بن عمران در بالاى کوه طور سینا بود،

وَاَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى عَلَّمْتَهُ مَلَکَ الْمَوْتِ لِقَبْضِ الْأَرْوٰاحِ،

و از تو مى خواهم به حقّ نامت که براى قبض روح (انسان ها) به فرشته مرگ آموختى

وَاَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى کُتِبَ عَلىٰ وَرَقِ الزَّیْتُونِ، فَخَضَعَتِ النّیرٰانُ لِتِلْکَ الْوَرَقَةِ، فَقُلْتَ: یٰا نٰارُ کُونى بَرْداً وَسَلاٰماً.

و از تو مى خواهم به حقّ نامى که بر برگ زیتون نوشته شده، پس شعله هاى آتش در برابر آن برگ خضوع کرد، پس فرمودى: اى آتش سرد و سالم باش،

وَاَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى کَتَبْتَهُ عَلىٰ سُرٰادِقِ الْمَجْدِ وَالْکَرٰامَةِ،

و از تو مى خواهم به حقّ نامت که بر سراپرده هاى بزرگوارى و بخششت نوشته اى،

یٰا مَنْ لاٰ یُحْفیهِ سٰآئِلٌ، وَلاٰ یَنْقُصُهُ نٰآئِلٌ، یٰا مَنْ بِهِ یُسْتَغٰاثُ وَاِلَیْهِ یُلْجَأُ،

اى که سؤال کنندگان درمانده ات نکنند، و به مقصود رسیدگان چیزى از تو نکاهند اى که از تو کمک خواسته شود و به تو پناهنده شوند،

اَسْئَلُکَ بِمَعٰاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِکَ، وَمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ کِتٰابِکَ،

از تو مى خواهم به حقّ آنچه عرشت را عزیز گردانده و به حقّ نهایت رحمت از کتابت

وَبِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ، وَجَدِّکَ الْأَعْلىٰ، وَکَلِمٰاتِکَ التّٰآمّٰاتِ الْعُلىٰ،

و به حقّ اسم اعظمت و بزرگى بسیار والایت، و سخنان کامل برترت،

اَللّـٰهُمَّ رَبَّ الرِّیٰاحِ وَمٰا ذَرَتْ، وَالسَّمٰآءِ وَمٰا اَظَلَّتْ، وَالْأَرْضِ وَمٰا اَقَلَّتْ، وَالشَّیٰاطینِ وَمٰا اَضَلَّتْ، وَالْبِحٰارِ وَمٰا جَرَتْ،

خدایا اى پروردگار بادها و آنچه پراکنده مى سازد، و آسمان و آنچه بر آن سایه مى افکند و زمین و آنچه با خود حمل مى کند، و شیاطین و آنچه گمراه مى کنند، و دریاها و آنچه جارى مى سازد

وَبِحَقِّ کُلِّ حَقٍّ هُوَ عَلَیْکَ حَـقٌّ، وَبِحَـقِّ الْمَلاٰئِکَةِ الْمُقَرَّبینَ، وَالرَّوْحٰانِیّینَ وَالْکَرُوبِیّینَ،

و به حقّ هر حقّى که براى تو حقّ است و به حقّ فرشتگان مقرّب و پاکان و فرشتگان درگاهت،

وَالْمُسَبِّحینَ لَکَ بِاللَّیْلِ وَالنَّهٰارِ لاٰ یَفْتُرُونَ، وَبِحَقِّ اِبْرٰاهیمَ خَلیلِکَ،

و به حقّ تسبیح کنندگان شبانه روزىِ خستگى ناپذیرت و به حقّ خلیلت ابراهیم،

وَبِحَقِّ کُلِّ وَلِىٍّ یُنٰادیکَ بَیْنَ الصَّفٰا وَالْمَرْوَةِ، وَتَسْتَجیبُ لَهُ دُعٰآئَهُ،

و به حقّ تمامى اولیایى که تو را میان صفا و مروه صدا مى زنند و تو دعایشان را مستجاب مى سازى،

یٰا مُجیبُ اَسْئَلُکَ بِحَقِّ هٰذِهِ الْأَسْمٰاءِ، وَبِهٰذِهِ الدَّعَوٰاتِ، اَنْ تَغْفِرَ لَنٰا مٰا قَدَّمْنٰا وَمٰا اَخَّرْنٰا، وَمٰا اَسْرَرْنٰا وَمٰا اَعْلَنّٰا،

اى اجابت کننده از تو مى خواهم به حقّ این نام ها، و دعاها، که بیامرزى از ما گناهانى که پیش از این انجام داده و پس از این انجام خواهیم داد و آنچه پنهان کرده و آنچه آشکار ساخته ایم

وَمٰا اَبْدَیْنٰا وَمٰا اَخْفَیْنٰا، وَمٰا اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنّٰا، اِنَّکَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ، بِرَحْمَتِکَ یٰا اَرْحَمَ الرّٰاحِمینَ،

و آنچه ظاهر کرده و آنچه مخفى ساخته ایم، و آنچه که تو نسبت به آن از ما آگاه ترى، چرا که بر هر چیز توانایى، به رحمتت اى مهربان ترین مهربانان،

یٰا حٰافِظَ کُلِّ غَریبٍ، یٰا مُونِسَ کُلِّ وَحیدٍ، یٰا قُوَّةَ کُلِّ ضَعیفٍ، یٰا نٰاصِرَ کُلِّ مَظْلُومٍ، یٰا رٰازِقَ کُلِّ مَحْرُومٍ،

اى نگهدار هر غریب، اى همدم هر تنها اى حامى هر ناتوان، اى یاور هر مظلوم، اى روزى ده هر بى روزى،

یٰا مُونِسَ کُلِّ مُسْتَوْحِشٍ، یٰا صٰاحِبَ کُلِّ مُسٰافِرٍ، یٰا عِمٰادَ کُلِّ حٰاضِرٍ، یٰا غٰافِرَ کُلِّ ذَنْبٍ وَخَطیئَةٍ،

اى همدم هر وحشت زده، اى همراه هر مسافر، اى تکیه گاه هر حاضر در وطن، اى آمرزنده هر گناه و اشتباه،

یٰا غِیٰاثَ الْمُسْتَغیثینَ، یٰا صَریخَ الْمُسْتَصْرِخینَ، یٰا کٰاشِفَ کَرْبِ الْمَکْرُوبینَ، یٰا فٰارِجَ هَمِّ الْمَهْمُومیـنَ،

اى فریاد رس فریادرس خواهان، اى دادرس دادخواهان، اى برطرف کننده گرفتارى گرفتاران، اى زداینده اندوه غمزدگان،

یـٰا بَـدیـعَ السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرَضینَ، یٰا مُنْتَهىٰ غٰایَةِ الطّٰالِبینَ، یٰا مُجیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّینَ،

اى آفریننده آسمان ها و زمین، اى نهایت آرزوى امیدواران، اى اجابت کننده دعاى گرفتاران،

یٰا اَرْحَمَ الرّٰاحِمینَ، یٰا رَبَّ الْعٰالَمینَ، یٰا دَیّٰانَ یَوْمِ الدّینِ، یٰا اَجْوَدَ الْأَجْوَدینَ،

اى مهربان ترین مهربانان، اى پروردگار جهانیان، اى پاداش دهنده روز جزا، اى بخشنده ترین بخشندگان،

یا اَکْرَمَ الْأَکْرَمینَ، یٰا اَسْمَعَ السّٰامِعینَ، یٰا اَبْصَرَ النّٰاظِرینَ، یٰا اَقْدَرَ الْقٰادِرینَ،

اى گرامى ترین گرامیان، اى شنواترین شنوندگان، اى بیناترین بینندگان، اى تواناترین توانایان،

اِغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُورِثُ النَّدَمَ،

گناهانى که موجب تغییر نعمت ها مى شود بر من ببخش، و گناهانى که موجب پشیمانى مى شود بر من ببخش،

وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُورِثُ السَّقَمَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِکُ الْعِصَمَ،

و گناهانى که موجب بیمارى مى شود بر من ببخش، و گناهانى که پرده هاى عصمت (و موانع گناه) را مى درد بر من ببخش،

وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَرُدُّ الدُّعٰآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ قَطْرَ السَّمٰآءِ،

و گناهانى که مانع استجابت دعا مى شود بر من ببخش، و گناهانى که از نزول قطرات باران جلوگیرى مى کند بر من ببخش،

وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُعَجِّلُ الْفَنٰآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَجْلِبُ الشَّقٰآءَ،

و گناهانى را که فناى مرا تسریع مى کند بر من ببخش، و گناهانى که موجب بدبختیم مى شود بر من ببخش،

وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُظْلِمُ الْهَوٰآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَکْشِفُ الْغِطٰآءَ،

و گناهانى که موجب روزگارم را تیره و تار مى کند بر من ببخش، و گناهانى که پرده ها را کنار مى زند (و موجب آبروریزى مى شود) بر من ببخش،

وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى لاٰ یَغْفِرُهٰا غَیْرُکَ یٰا اَللهُ، وَاحْمِلْ عَنّى کُلَّ تَبِعَةٍ لِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ،

و گناهانى که کسى جز تو اى خدا آنها را نمى آمرزد بر من ببخش، از دوش من بردار هر حقّى که از بندگانت تضییع کرده ام،

وَاجْعَلْ لى مِنْ اَمْرى فَرَجاً وَمَخْرَجاً وَیُسْراً، وَاَنْزِلْ یَقینَکَ فى صَدْرى، وَرَجٰآءَکَ فى قَلْبى، حَتّىٰ لاٰ اَرْجُوَ غَیْرَکَ،

و درکارم گشایش و راه خروج از مشکلات و رسیدن به آسانى قرار ده، و یقینت را در سینه ام و امید به درگاهت را در دلم قرار ده تا به غیر تو امید نبندم،

اَللّـٰهُمَّ احْفَظْنى وَعٰافِنى فى مَقٰامى، وَاصْحَبْنى فى لَیْلى وَنَهٰارى،

خدایا مرا حفظ کن و در این جایگاه به من تندرستى ببخش، و همراهم باش در شب و روزم

وَمِنْ بَیْنِ یَدَىَّ وَخَلْفى، وَعَـنْ یَمینى وَعَنْ شِمٰالى، وَمِنْ فَوْقى وَمِنْ تَحْتى،

و از پیش رو و پشت سرم، و از سمت راست و چپم و از بالاى سر و زیر پایم،

وَیَسِّرْ لِىَ السَّبیلَ، وَاَحْسِنْ لِىَ التَّیْسیرَ، وَلاٰ تَخْذُلْنى فِى الْعَسیرِ،

و راهم را هموار و آسایشم را نیکو گردان و مرا در گرفتارى خوار مگردان،

وَاهْدِنى یٰا خَیْرَ دَلیل، وَلاٰ تَکِلْنى اِلىٰ نَفْسى فِى الْأُمُورِ، وَلَقِّنى کُلَّ سُرُورٍ،

و هدایتم کن اى بهترین راهنما، و مرا در کارهایم به خودم وامگذار، و کاملا مسرورم گردان،

وَاقْلِبْنى اِلىٰ اَهْلى بِالْفَلاٰحِ وَالنَّجٰاحِ، مَحْبُوراً فِى الْعٰاجِلِ وَالْأٰجِلِ، اِنَّکَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ،

و مرا با رستگارى و کامیابى به خانواده ام بازگردان با شادکامى در دنیا و آخرت، چرا که تو بر هر چیز توانایى،

وَارْزُقْنى مِنْ فَضْلِکَ، وَاَوْسِعْ عَلَىَّ مِنْ طَیِّبٰاتِ رِزْقِکَ، وَاسْتَعْمِلْنى فى طٰاعَتِکَ،

و از لطفت روزیم ده و از روزیهاى پاکیزه ات برمن وسعت ده و مرا به بندگیت مشغول ساز

وَاَجِرْنى مِنْ عَذٰابِکَ وَنٰارِکَ، وَاقْلِبْنى اِذٰا تَوَفَّیْتَنى اِلىٰ جَنَّتِکَ بِرَحْمَتِکَ،

و از عذاب و آتشت پناهم ده، و به رحمتت مرا بعد از مرگم به بهشت بازگردان،

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ مِنْ زَوٰالِ نِعْمَتِکَ، وَمِنْ تَحْویلِ عٰافِیَتِکَ، وَمِنْ حُلُولِ نَقِمَتِکَ، وَمِنْ نُزُولِ عَذٰابِکَ،

خدایا به تو پناه مى برم از زوال نعمت هایت و از دست دادن سلامتى، و از فرود آمدن مصیبت و عذابت،

وَاَعُوذُ بِکَ مِنْ جَهْدِ الْبَلاٰءِ، وَدَرَکِ الشَّقٰآءِ، وَمِنْ سُوءِ الْقَضٰآءِ، وَشَمٰاتَةِ الْأَعْدٰآءِ،

و به تو پناه مى برم از سختى امتحان و آزمایش، و رسیدن به بدبختى، و از بدى سرنوشت، و سرزنش دشمنان

وَمِنْ شَرِّ مٰا یَنْزِلُ مِنَ السَّمٰآءِ، وَمِنْ شَرِّ مٰا فِى الْکِتٰابِ الْمُنْزَلِ،

و از شرّ بلاهاى آسمانى، واز شر آنچه در قران از آن خبر داده شده،

اَللّـٰهُمَّ لاٰ تَجْعَلْنى مِنَ الْأَشْرٰارِ، وَلاٰ مِنْ اَصْحٰابِ النّٰارِ، وَلاٰ تَحْرِمْنى صُحْبَةَ الْأَخْیٰارِ،

خدایا مرا از بدکاران و اصحاب دوزخ قرار مده، و از همنشینى نیکان محرومم مگردان،

وَاَحْیِنى حَیٰاةً طَیِّبَةً، وَتَوَفَّنى وَفٰاةً طَیِّبَةً تُلْحِقُنى بِالْأَبْرٰارِ،

و زندگیم را پاکیزه بگردان، و مرا به پاکى بمیران و به نیکوکاران ملحق بگردان

وَارْزُقْنى مُرٰافَقَةَ الْأَنْبِیٰآءِ فى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلیکٍ مُقْتَدِرٍ،

و همنشینى با پیامبران را در جایگاه صدق نزد خداوند حاکم مقتدر روزیم گردان،

اَللّـٰهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلىٰ حُسْنِ بَلاٰئِکَ وَصُنْعِکَ، وَلَکَ الْحَمْدُ عَلَى الْإِسْلاٰمِ، وَ[اتِّبٰاعِ] السُّنَةِ،

خدایا حمد و سپاس از آن توست به خاطر امتحان و آفرینش نیکویت، و حمد و سپاس از آن توست بر نعمت دین اسلام و پیروى از سنّت معصومین،

یٰا رَبِّ کَمٰا هَدَیْتَهُمْ لِدینِکَ، وَعَلَّمْتَهُمْ کِتٰابَکَ، فَاهْدِنٰا وَعَلِّمْنٰا،

پروردگارا، همان گونه که آنها را به دینت هدایت نموده و کتابت را به آنان آموختى، پس ما را نیز هدایت کرده و آموزش ده

وَلَکَ الْحَمْدُ عَلىٰ حُسْنِ بَلاٰئِکَ وَصُنْعِکَ عِنْدى خٰآصَّةً،

و حمد و سپاس از آنِ توست بر امتحان و آفرینش نیکویت در مورد من،

کَمٰا خَلَقْتَنى فَاَحْسَنْتَ خَلْقى، وَعَلَّمْتَنى فَاَحْسَنْتَ تَعْلیمى، وَهَدَیْتَنى فَاَحْسَنْتَ هِدٰایَتى،

همانگونه که مرا آفریده و آفرینشم را نیکو ساختى و مرا نیکو تعلیم دادى، و مرا نیکو هدایت نمودى

فَلَکَ الْحَمْدُ عَلىٰ اِنْعٰامِکَ عَلَىَّ قَدیماً وَحَدیثاً، فَکَمْ مِنْ کَرْبٍ یٰا سَیِّدى قَدْ فَرَّجْتَهُ،

پس حمد و سپاس از آن توست بر نعمت بخشیت به من درگذشته و حال، اى آقاى من پس چه بسیار گرفتارى که برطرف نمودى،

وَکَمْ مِنْ غَمٍّ یٰا سَیِّدى قَدْ نَفَّسْتَهُ، وَکَمْ مِنْ هَمٍّ یٰا سَیِّدى قَدْ کَشَفْتَهُ،

و چه بسیار اندوهى که از دوشم برداشتى، و چه بسیار غصه هایى که برطرف ساختى،

وَکَمْ مِنْ بَلاٰءٍ یٰا سَیِّدى قَدْ صَرَفْتَهُ، وَکَمْ مِنْ عَیْبٍ یٰا سَیِّدى قَدْ سَتَرْتَهُ،

و چه بسیار امتحان و بلایى که بازگرداندى، و چه بسیار عیبى که پوشاندى،

فَلَکَ الْحَمْدُ عَلىٰ کُلِّ حٰالٍ فى کُلِّ مَثْوىً وَزَمٰانٍ، وَمُنْقَلَبٍ وَمُقٰامٍ، وَعَلىٰ هٰذِهِ الْحٰالِ وَکُلِّ حٰالٍ،

پس حمد و سپاس از آن توست در هر حال و در هر مکان و زمان و آخرت و دنیا، و در این حال و هر حال،

اَللّـٰهُمَّ اجْعَلْنى مِنْ اَفْضَلِ عِبٰادِکَ نَصیباً فى هٰذَا الْیَوْمِ [فِى هٰذِهِ اللَّیْلَةِ] مِنْ خَیْرٍ تَقْسِمُهُ،

خدایا مرا از برترین بندگانت قرار ده در بهره مندى از این روز [از این شب] در هر خیرى که قسمت مى کنى

اَوْ ضُرٍّ تَکْشِفُهُ، اَوْ سُوءٍ تَصْرِفُهُ، اَوْ بَلاءٍ تَدْفَعُهُ، اَوْ خَیْرٍ تَسُوقُهُ،

یا ضررهایى که برطرف مى سازى، یا بدى هایى که باز مى دارى، یا بلاهایى که دور مى کنى، یا نیکى هایى که به سویم مى فرستى،

اَوْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُها، اَوْ عٰافِیَةٍ تُلْبِسُهٰا، فَاِنَّکَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ،

یا رحمتى که مى گسترانى یا لباس عافیتى که بر تنم مى پوشانى، چرا که تو بر هر چیز توانایى

وَبِیَدِکَ خَزٰآئِنُ السَّمٰوٰاتِ وَالْأَرْضِ، وَاَنْتَ الْوٰاحِدُ الْکَریمُ الْمُعْطِى الَّذى لاٰ یُرَدُّ سٰآئِلُهُ،

و گنجینه هاى آسمان و زمین بدست توست، و تویى یگانه بخشنده و عطاکننده اى که درخواست کننده اش را دست خالى بر نمى گرداند

وَلاٰ یُخَیَّبُ آمِلُهُ، وَلاٰ یَنْقُصُ نٰآئِلُهُ، وَلاٰ یَنْفَدُ مٰا عِنْدَهُ، بَلْ یَزْدٰادُ کَثْرَةً وَطیباً، وَعَطٰآءً وَجُوداً،

و امیدوارش را مایوس نمى کند، به مقصود رسیدگان چیزى از او نمى کاهند، و آنچه نزد اوست تمامى ندارد، بلکه فزونى مى یابد از جهت کثرت و پاکیزگى و بخشش و کرم،

وَارْزُقْنى مِنْ خَزٰآئِنِکَ الَّتى لاٰ تَفْنىٰ، وَمِنْ رَحْمَتِکَ الْوٰاسِعَةِ، اِنَّ عَطٰآئَکَ لَمْ یَکُنْ مَحْظُوراً،

و روزیم گردان از گنجینه هاى بى پایانت، و از رحمت گسترده ات، چرا که بخششت همه را شامل است،

وَاَنْتَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ، بِرَحْمَتِکَ یٰا اَرْحَمَ الرّٰاحِمینَ.

زیرا تو بر هر چیز توانایى، به رحمتت اى مهربانترین مهربانان.

سُبْحٰانَ مَنْ فِى السَّمٰاءِ عَرْشُهُ، سُبْحٰانَ الَّذِی فِى الْأَرْضِ سَطْوَتُهُ،

تسبیح مى کنم خداوندى را که عرش او در آسمان است، تسبیح مى کنم خداوندى را که در زمین اقتدار او است

سُبْحٰانَ الَّذِی فِى الْبَحْرِ سَبیلُهُ، سُبْحٰانَ الَّذِی فِى النّٰارِ سُلْطٰانُهُ،

تسبیح مى کنم خداوندى را که در دریا راه دارد، تسبیح مى کنم خداوندى را که بر آتش سلطه دارد،

سُبْحٰانَ الَّذِی فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ، سُبْحٰانَ الَّذِی فِى الْقُبُورِ قَضٰاؤُهُ،

تسبیح مى کنم خداوندى را که در بهشت رحمت او است، تسبیح مى کنم خداوندى را که فرمان او در گورها جریان دارد،

سُبْحٰانَ الَّذِی فِى الْهَوٰاءِ اَمْرُهُ، سُبْحٰانَ الَّذِی رَفَعَ السَّمٰاءَ،

تسبیح مى کنم خداوندى را که فرمانش در آسمان جارى است، تسبیح مى کنم خداوندى را که آسمان را برافراشت،

سُبْحٰانَ الَّذِی وَضَعَ الْأَرْضَ، سُبْحٰانَ مَنْ لاٰ مَنْجٰا مِنْهُ إلّٰا إِلَیْهِ.

تسبیح مى کنم خداوندى را که زمین را گسترانید تسبیح مى کنم خداوندى را که پناهى جز او نیست.