حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده
نهج‌البلاغه، با ترجمهٔ فارسی، جلد ۱، خطبه‌ها، خطبه ۲۳۶: در حوادث بعد از هجرت
۱ بند
متن و ترجمه، همان‌طور که منبع منتشر کرده است
متن هر روایت و ترجمهٔ فارسی زیر آن را همان‌طور نشان می‌دهیم که منبع منتشر کرده است و چیزی از آن‌ها را عوض نکرده‌ایم. ترجمه را سراج ننوشته است. سراج این روایت‌ها را ارزیابی نکرده است و دربارهٔ اعتبارشان چیزی نشان نمی‌دهد.
ترجمهٔ فارسی، به نقل از سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی
- روایت ۱
وَمِن کلامٍ لَهُ عَليهِ السَّلامُ اقْتَصَّ فِيهِ ذِکْرَ ما کانَ مِنْهُ بَعْدَ هِجْرَةِ النَّبِىِّ (صلي الله عليه و آله) ثُمَّ لِحاقُهُ بِهِ فَجَعَلْتُ أَتْبَعُ مَأْخَذَ رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه و آله) فَأَطَأُ ذِکْرَهُ، حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى الْعَرَجِ.
از سخنان امام (عليه السلام) است درباره حوادث بعد از هجرت پيامبر (صلي الله عليه و آله) و ملحق شدن به آن حضرت من خود را در همان راهى قرار دادم که پيامبر (صلي الله عليه و آله) از آن راه رفته بود. همه جا به دنبال او بودم و در گذرگاه يادش قدم مى زدم تا اين که به منزلگاه عرج (منزلگاهى نزديک مدينه) رسيدم (و در اين هنگام احساس آرامش کردم که به زودى پيشواى محبوبم را خواهم ديد).