حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده
نهج‌البلاغه، با ترجمهٔ فارسی، جلد ۱، خطبه‌ها، خطبه ۹: درباره پيمان شکنان
۱ بند
متن و ترجمه، همان‌طور که منبع منتشر کرده است
متن هر روایت و ترجمهٔ فارسی زیر آن را همان‌طور نشان می‌دهیم که منبع منتشر کرده است و چیزی از آن‌ها را عوض نکرده‌ایم. ترجمه را سراج ننوشته است. سراج این روایت‌ها را ارزیابی نکرده است و دربارهٔ اعتبارشان چیزی نشان نمی‌دهد.
ترجمهٔ فارسی، به نقل از سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی
- روایت ۱
وَ مِنَ الْکَلَام لَه (عليه السلام) فِي صِفَتِهِ وَصِفَةِ خُصُومِهِ، وَيُقالُ أنَّها فِي أصْحَابِ الجَمَلِ وَ قَدْ اَرْعَدُوا وَ اَبْرَقُوا، وَ مَعَ هذَيْنِ الاَْمْرَيْنِ الْفَشَلُ، وَ لَسْنا نُرْعِدُ حَتّى نُوقِعَ، وَ لا نُسِيلُ حَتّى نُمْطِرَ.
از سخنان امام (عليه السلام) است که در توصيف خودش و توصيف دشمنانش بيان شده و گفته مى شود که منظور امام (عليه السلام) در اين جمله ها مخالفان او در جنگ جمل هستند آن ها (طلحه، زبير و يارانشان) رعد و برقى نشان دادند ولى با اين همه، کارشان به سستى و شکست انجاميد ولى ما رعد (و برقى) نشان نمى دهيم مگر اين که بباريم، و سيلى جارى نمى کنيم مگر اين که بارانى فروريزيم!