نهج‌البلاغه، با ترجمهٔ فارسی، جلد ۱، حکمت‌ها، حکمت ۲۸۷: دوست و دشمن 2

وَ سُئِلَ عَنِ الْقَدَرِ، فَقَالَ عَليهِ السَّلامُ طَرِيقٌ مُظْلِمٌ فَلاَ تَسْلُکُوهُ، وَ بَحْرٌ عَمِيقٌ فَلاَ تَلِجُوهُ، وَ سِرُّ آللّهِ فَلا تَتَکَلَّفُوهُ.

از امام (عليه السلام) درباره (قضا و) قدر سؤال کردند، امام (عليه السلام) فرمود: راه تاريکى است در آن گام ننهيد، درياى ژرفى است در آن وارد نشويد و از پنهان الهى است، براى دستيابى به آن خود را به زحمت نيفکنيد.