حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده
نهج‌البلاغه، با ترجمهٔ فارسی، جلد ۱، حکمت‌ها، حکمت ۳۲۳: نکوهش آنانکه در بندگي کوتاهي کنند
ترجمهٔ فارسی، به نقل از سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی
- روایت ۱
وَ قَالَ عَليهِ السَّلامُ وَ قَدْ مَرَّ بِقَتْلَى الْخَوَارِجِ يَوْمَ النَّهْرَوَانِ: بُوْساً لَکُمْ لَقَدْ ضَرَّکُمْ مَنْ غَرَّکُمْ، فَقِيلَ لَهُ: مَنْ غَرَّهُمْ يَا أَمِيرَ الْمُوْمِنِينَ فَقَالَ (عليه السلام): الشَّيْطَانُ آلْمُضِلُّ، وَ آلأَنْفُسُ آلأَمَّارَةُ بِالسُّوءِ، غَرَّتْهُمْ بِالأَمَانِيِّ، وَ فَسَحَتْ لَهُمْ بِالْمَعَاصِي، وَ وَعَدَتْهُمُ آلإِظْهَارَ فَاقْتَحَمَتْ بِهِمُ النَّارَ.
امام (عليه السلام) روز جنگ نهروان هنگامى که از کنار کشتگان خوارج مى گذشت فرمود: بدا به حال شما. به يقين کسى که شما را فريب داد به شما ضرر زد. به امام (عليه السلام) عرض کردند: اى اميرمؤمنان! چه کسى آن ها را فريب داد؟ امام (عليه السلام) فرمود: شيطان گمراه کننده و نفس اماره به سوء. آن ها را به وسيله آرزوها فريفتند، راه گناه را بر آنان گشودند، نويد پيروزى به آن ها دادند و آنان را به سرعت به جهنم فرستادند.