حدیث · متن، عین مجموعهٔ تأییدشده
نهج‌البلاغه، با ترجمهٔ فارسی، جلد ۱، حکمت‌ها، حکمت ۴۷۳
۱ بند
متن و ترجمه، همان‌طور که منبع منتشر کرده است
متن هر روایت و ترجمهٔ فارسی زیر آن را همان‌طور نشان می‌دهیم که منبع منتشر کرده است و چیزی از آن‌ها را عوض نکرده‌ایم. ترجمه را سراج ننوشته است. سراج این روایت‌ها را ارزیابی نکرده است و دربارهٔ اعتبارشان چیزی نشان نمی‌دهد.
ترجمهٔ فارسی، به نقل از سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی
- روایت ۱
وَ قِيلَ لَهُ (عليه السلام) لَوْ غَيَّرْتَ شَيْبَکَ، يَا أَمِيرَ الْمُوْمِنِينَ، وَ قَالَ عَلَيهِ السَّلَام الْخِضَابُ زِينَةٌ وَ نَحْنُ قَوْمٌ فِي مُصِيبَةٍ! يُرِيدُ وَفَاةَ رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه و آله)
به حضرت عرض کردند: چه خوب بود محاسن خود را رنگ و خضاب مى کرديد. امام (عليه السلام) در پاسخ فرمود: خضاب ورنگ بستن زينت است ولى ما عزاداريم. (منظور امام (عليه السلام) رحلت پيغمبر اکرم (صلي الله عليه و آله) بود).