سورهٔ ۵۶ الواقعة

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ آیهٔ ۹

گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ آیهٔ ۱۰

و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،

أُولَـٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ آیهٔ ۱۱

آنها مقرّبانند!

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ آیهٔ ۱۲

در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ آیهٔ ۱۳

گروه زیادی (از آنها) از امّتهای نخستینند،

وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ آیهٔ ۱۴

و اندکی از امّت آخرین!

عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ آیهٔ ۱۵

آنها [= مقرّبان‌] بر تختهایی که صف‌کشیده و به هم پیوسته است قراردارند،

مُّتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ آیهٔ ۱۶

در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند!

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ آیهٔ ۱۷

نوجوانانی جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان می‌گردند،

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ آیهٔ ۱۸

با قدحها و کوزه‌ها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)!

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ آیهٔ ۱۹

امّا شرابی که از آن درد سر نمی‌گیرند و نه مست می‌شوند!

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ آیهٔ ۲۰

و میوه‌هایی از هر نوع که انتخاب کنند،

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ آیهٔ ۲۱

و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند!

وَحُورٌ عِينٌ آیهٔ ۲۲

و همسرانی از حور العین دارند،

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ آیهٔ ۲۳

همچون مروارید در صدف پنهان!

جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ آیهٔ ۲۴

اینها پاداشی است در برابر اعمالی که انجام می‌دادند!

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا آیهٔ ۲۵

در آن (باغهای بهشتی) نه لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند نه سخنان گناه آلود؛

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا آیهٔ ۲۶

تنها چیزی که می‌شنوند «سلام» است «سلام»!

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ آیهٔ ۲۷

و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی!

فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ آیهٔ ۲۸

آنها در سایه درختان «سِدر» بی‌خار قرار دارند،

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ آیهٔ ۲۹

و در سایه درخت «طلح» پربرگ [= درختی خوشرنگ و خوشبو]،

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ آیهٔ ۳۰

و سایه کشیده و گسترده،

وَمَاءٍ مَّسْكُوبٍ آیهٔ ۳۱

و در کنار آبشارها،

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ آیهٔ ۳۲

و میوه‌های فراوان،

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ آیهٔ ۳۳

که هرگز قطع و ممنوع نمی‌شود،

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ آیهٔ ۳۴

و همسرانی بلندمرتبه!

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاءً آیهٔ ۳۵

ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم،

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا آیهٔ ۳۶

و همه را دوشیزه قرار دادیم،

عُرُبًا أَتْرَابًا آیهٔ ۳۷

زنانی که تنها به همسرشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند!

لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ آیهٔ ۳۸

اینها همه برای اصحاب یمین است،

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ آیهٔ ۳۹

که گروهی از امّتهای نخستینند،

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ آیهٔ ۴۰

و گروهی از امّتهای آخرین!

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ آیهٔ ۴۱

و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالی (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده می‌شود)!

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ آیهٔ ۴۲

آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند،

وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ آیهٔ ۴۳

و در سایه دودهای متراکم و آتشزا!

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ آیهٔ ۴۴

سایه‌ای که نه خنک است و نه آرامبخش!

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ آیهٔ ۴۵

آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند،

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ آیهٔ ۴۶

و بر گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند،

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ آیهٔ ۴۷

و می‌گفتند: «هنگامی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ آیهٔ ۴۸

یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته می‌شوند)؟!»

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ آیهٔ ۴۹

بگو: «اوّلین و آخرین،

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ آیهٔ ۵۰

همگی در موعد روز معیّنی گردآوری می‌شوند،

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ آیهٔ ۵۱

سپس شما ای گمراهان تکذیب‌کننده!

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ آیهٔ ۵۲

قطعاً از درخت زقّوم می‌خورید،

فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ آیهٔ ۵۳

و شکمها را از آن پر می‌کنید،

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ آیهٔ ۵۴

و روی آن از آب سوزان می‌نوشید،

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ آیهٔ ۵۵

و همچون شتران مبتلا به بیماری عطش، از آن می‌آشامید!

هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ آیهٔ ۵۶

این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت!

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ آیهٔ ۵۷

» ما شما را آفریدیم؛ پس چرا (آفرینش مجدّد را) تصدیق نمی‌کنید؟!

أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ آیهٔ ۵۸

آیا از نطفه‌ای که در رحم می‌ریزید آگاهید؟!

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ آیهٔ ۵۹

آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش (پی در پی) می‌دهید یا ما آفریدگاریم؟!

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ آیهٔ ۶۰

ما در میان شما مرگ را مقدّر ساختیم؛ و هرگز کسی بر ما پیشی نمی‌گیرد!

عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ آیهٔ ۶۱

تا گروهی را به جای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی که نمی‌دانید آفرینش تازه‌ای بخشیم!

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ آیهٔ ۶۲

شما عالم نخستین را دانستید؛ چگونه متذکّر نمی‌شوید (که جهانی بعد از آن است)؟!

أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ آیهٔ ۶۳

آیا هیچ درباره آنچه کشت می‌کنید اندیشیده‌اید؟!

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ آیهٔ ۶۴

آیا شما آن را می‌رویانید یا ما می‌رویانیم؟!

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ آیهٔ ۶۵

هرگاه بخواهیم آن را مبدّل به کاه در هم کوبیده می‌کنیم که تعجّب کنید!

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ آیهٔ ۶۶

(بگونه‌ای که بگویید:) براستی ما زیان کرده‌ایم،

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ آیهٔ ۶۷

بلکه ما بکلّی محرومیم!

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ آیهٔ ۶۸

آیا به آبی که می‌نوشید اندیشیده‌اید؟!

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ آیهٔ ۶۹

آیا شما آن را از ابر نازل کرده‌اید یا ما نازل می‌کنیم؟!

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ آیهٔ ۷۰

هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار می‌دهیم؛ پس چرا شکر نمی‌کنید؟!

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ آیهٔ ۷۱

آیا درباره آتشی که می‌افروزید فکر کرده‌اید؟!

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِئُونَ آیهٔ ۷۲

آیا شما درخت آن را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟!

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ آیهٔ ۷۳

ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان) و وسیله زندگی برای مسافران قرار داده‌ایم!

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ آیهٔ ۷۴

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزّه بشمار)!

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ آیهٔ ۷۵

سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)!

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ آیهٔ ۷۶

و این سوگندی است بسیار بزرگ، اگر بدانید!

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ آیهٔ ۷۷

که آن، قرآن کریمی است،

فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ آیهٔ ۷۸

که در کتاب محفوظی جای دارد،

لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ آیهٔ ۷۹

و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست زنند [= دست یابند].

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ آیهٔ ۸۰

آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده؛

أَفَبِهَـٰذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ آیهٔ ۸۱

آیا این سخن را [= این قرآن را با اوصافی که گفته شد] سست و کوچک می‌شمرید،

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ آیهٔ ۸۲

و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب می‌کنید؟!

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ آیهٔ ۸۳

پس چرا هنگامی که جان به گلوگاه می‌رسد (توانایی بازگرداندن آن را ندارید)؟!

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ آیهٔ ۸۴

و شما در این حال نظاره می‌کنید (و کاری از دستتان ساخته نیست)؛

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ آیهٔ ۸۵

و ما از شما به او نزدیکتریم ولی نمی‌بینید!

فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ آیهٔ ۸۶

اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‌شوید،

تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ آیهٔ ۸۷

پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست می‌گویید!

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ آیهٔ ۸۸

پس اگر او از مقرّبان باشد،

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ آیهٔ ۸۹

در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است!

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ آیهٔ ۹۰

امّا اگر از اصحاب یمین باشد،

فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ آیهٔ ۹۱

(به او گفته می‌شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ آیهٔ ۹۲

امّا اگر او از تکذیب‌کنندگان گمراه باشد،

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ آیهٔ ۹۳

با آب جوشان دوزخ از او پذیرایی می‌شوید!

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ آیهٔ ۹۴

و سرنوشت او ورود در آتش جهنّم است،

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ آیهٔ ۹۵

این مطلب حقّ و یقین است!

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ آیهٔ ۹۶

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)!