سورهٔ ۷۴ المدثر

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ آیهٔ ۹

آن روز، روز سختی است،

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ آیهٔ ۱۰

و برای کافران آسان نیست!

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا آیهٔ ۱۱

مرا با کسی که او را خود به تنهایی آفریده‌ام واگذار!

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا آیهٔ ۱۲

همان کسی که برای او مال گسترده‌ای قرار دادم،

وَبَنِينَ شُهُودًا آیهٔ ۱۳

و فرزندانی که همواره نزد او (و در خدمت او) هستند،

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا آیهٔ ۱۴

و وسایل زندگی را از هر نظر برای وی فراهم ساختم!

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ آیهٔ ۱۵

باز هم طمع دارد که بر او بیفزایم!

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا آیهٔ ۱۶

هرگز چنین نخواهد شد؛ چرا که او نسبت به آیات ما دشمنی می‌ورزد!

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا آیهٔ ۱۷

و بزودی او را مجبور می‌کنم که از قلّه زندگی بالا رود (سپس او را به زیر می‌افکنم)!

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ آیهٔ ۱۸

او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ آیهٔ ۱۹

مرگ بر او باد! چگونه (برای مبارزه با حق) مطلب را آماده کرد!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ آیهٔ ۲۰

باز هم مرگ بر او، چگونه مطلب (و نقشه شیطانی خود را) آماده نمود!

ثُمَّ نَظَرَ آیهٔ ۲۱

سپس نگاهی افکند،

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ آیهٔ ۲۲

بعد چهره درهم کشید و عجولانه دست به کار شد؛

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ آیهٔ ۲۳

سپس پشت (به حقّ) کرد و تکبّر ورزید،

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ آیهٔ ۲۴

و سرانجام گفت: «این (قرآن) چیزی جز افسون و سحری همچون سحرهای پیشینیان نیست!

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ آیهٔ ۲۵

این فقط سخن انسان است (نه گفتار خدا)!»

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ آیهٔ ۲۶

(امّا) بزودی او را وارد سَقَر [= دوزخ‌] می‌کنم!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ آیهٔ ۲۷

و تو نمی‌دانی «سقر» چیست!

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ آیهٔ ۲۸

(آتشی است که) نه چیزی را باقی می‌گذارد و نه چیزی را رها می‌سازد!

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ آیهٔ ۲۹

پوست تن را بکلّی دگرگون می‌کند!

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ آیهٔ ۳۰

نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده‌اند!

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ آیهٔ ۳۱

مأموران دوزخ را فقط فرشتگان (عذاب) قرار دادیم، و تعداد آنها را جز برای آزمایش کافران معیّن نکردیم تا اهل کتاب [= یهود و نصاری‌] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان (در حقّانیّت این کتاب آسمانی) تردید به خود راه ندهند، و بیماردلان و کافران بگویند: «خدا از این توصیف چه منظوری دارد؟!» (آری) این گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه می‌سازد و هر کس را بخواهد هدایت می‌کند! و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمی‌داند، و این جز هشدار و تذکّری برای انسانها نیست!

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ آیهٔ ۳۲

اینچنین نیست که آنها تصوّر می‌کنند سوگند به ماه،

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ آیهٔ ۳۳

و به شب، هنگامی که (دامن برچیند و) پشت کند،

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ آیهٔ ۳۴

و به صبح هنگامی که چهره بگشاید،

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ آیهٔ ۳۵

که آن (حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است!

نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ آیهٔ ۳۶

هشدار و انذاری است برای همه انسانها،

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ آیهٔ ۳۷

برای کسانی از شما که می‌خواهند پیش افتند یا عقب بمانند [= بسوی هدایت و نیکی پیش روند یا نروند]!

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ آیهٔ ۳۸

(آری) هر کس در گرو اعمال خویش است،

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ آیهٔ ۳۹

مگر «اصحاب یمین» (که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان می‌دهند)!

فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ آیهٔ ۴۰

آنها در باغهای بهشتند، و سؤال می‌کنند...

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ آیهٔ ۴۱

از مجرمان:

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ آیهٔ ۴۲

چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!»

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ آیهٔ ۴۳

می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم،

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ آیهٔ ۴۴

و اطعام مستمند نمی‌کردیم،

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ آیهٔ ۴۵

و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم،

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ آیهٔ ۴۶

و همواره روز جزا را انکار می‌کردیم،

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ آیهٔ ۴۷

تا زمانی که مرگ ما فرا رسید!»

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ آیهٔ ۴۸

از این رو شفاعت شفاعت‌کنندگان به حال آنها سودی نمی‌بخشد.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ آیهٔ ۴۹

چرا آنها از تذکّر روی گردانند؟!

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ آیهٔ ۵۰

گویی گورخرانی رمیده‌اند،

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ آیهٔ ۵۱

که از (مقابل) شیری فرار کرده‌اند!

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً آیهٔ ۵۲

بلکه هر کدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه‌ای (از سوی خدا) برای او فرستاده شود!

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ آیهٔ ۵۳

چنین نیست که آنان می‌گویند، بلکه آنها از آخرت نمی‌ترسند!

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ آیهٔ ۵۴

چنین نیست که آنها می‌گویند، آن (قرآن) یک تذکّر و یادآوری است!

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ آیهٔ ۵۵

هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد؛

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ آیهٔ ۵۶

و هیچ کس پند نمی‌گیرد مگر اینکه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!