دعا یا زیارت ۲۲۹ اعمـال بیـن الطّـلوعین (ما بین طلوع صبح و طلوع آفتاب)

فَاللهُ خَیْرٌ حٰافِظاً وَهُوَ اَرْحَمُ الرّٰاحِمینَ، اِنَّ وَلِیِّىَ اللهُ الَّذى نَزَّلَ الْکِتٰابَ وَهُوَ یَتَوَلَّى الصّٰالِحینَ،

پس (در هر حال) خداوند بهترین حافظ و مهربان ترین مهربانان است، ولىّ و سرپرست من خدایى است که این کتاب را نازل کرده و او همه صالحان را سرپرستى مى کند،

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُـلْ حَسْبِىَ اللهُ لاٰ اِلـٰهَ اِلّٰا هُوَ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ.

پس اگر آنها (از حق) روى بگردانند (نگران مباش) بگو خداوند مرا کفایت مى کند، هیچ معبودى جز او نیست بر او توکّل کردم و او صاحب عرش بزرگ است.

اَللهُ اَکْبَرُ، اَللهُ اَکْبَرُ کَبیراً، وَسُبْحانَ اللهِ بُکْرَةً وَاَصیلاً،

خدا بزرگتر از هر چیز است، خدا بسیار بزرگتر از هر چیز است، تسبیح مى گویم خدا را در صبح و شام،

وَالْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعٰالَمینَ کَثیراً، لاٰ شریکَ لَهُ، وَصَلَّى اللهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ.

و حمد و سپاس فراوان از آنِ پروردگار جهانیان است، که شریکى ندارد و درود خدا بر محمّد و خاندان پاکش باد.

اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذى عَرَّفنى نَفْسَهُ، وَلَمْ یَتْرُکْنى عَمْیٰانَ الْقَلْبِ،

حمد و سپاس مخصوص خداوندى است که خود را به من شناساند، و مرا کوردل به حال خود رها نکرد،

اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذى جَعَلَنى مِنْ اُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ،

حمد و سپاس مخصوص خداوندى است که مرا از پیروان محمّد ـ که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد ـ قرار داد،

اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذى جَعَلَ رِزْقى فى یَدَیْهِ وَلَمْ یَجْعَلْ رِزْقى فى اَیْدى النّٰاسِ،

حمد و سپاس مخصوص خداوندى است که روزیم را در اختیار خویش قرار داد و آن را به دست مردم نسپرد،

اَلْحَمْدُ لِلهِ الَّذى سَتَرَ ذُنُوبى وَعُیُوبى، وَلَمْ یَفْضَحْنى بَیْنَ النّٰاسِ.

حمد و سپاس مخصوص خداوندى است که گناهان و عیب هایم را پوشاند و در میان مردم رسوایم نساخت.