دعا یا زیارت ۲۳۱ آداب هنگام خواب

قُلْ اِنَّمٰا اَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحىٰ اِلَىَّ، اَنَّمٰا اِلٰهُکُمْ اِلٰهٌ وٰاحِدٌ،

بگو من فقط بشرى مثل شما هستم (امتیازم این است که) به من وحى مى شود که تنها معبودتان معبود یگانه است

فَمَنْ کٰانَ یَرْجُو لِقٰآءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صٰالِحاً، وَلاٰ یُشْرِکْ بِعِبٰادَةِ رَبِّهِ اَحَـداً.

پس هر که به لقاى پروردگارش امید دارد باید کارى شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند.

اَعُوذُ بِکَلِمٰاتِ اللهِ التّٰآمّٰاتِ، اَلَّتى لاٰ یُجٰاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلاٰ فٰاجِرٌ مِنْ شَرِّ مٰا ذَرَءَ، وَمِنْ شَرِّ مٰا بَرَءَ،

از شرّ تمامى آفریدگان به کلمات تامّه خدا پناه مى برم که نیکوکار و بدکار توان گذر از آن را ندارد

وَمِنْ شَرِّ کُلِّ دٰآبَّةٍ هُوَ اٰخِذٌ بِنٰاصِیَتِهٰا، اِنَّ رَبّى عَلىٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقیمٍ.

و همچنین از شر هر جنبده اى که اختیارش به دست اوست، زیرا که پروردگار من به راه راست است.

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ مِنَ الْإِحْتِلاٰمِ، وَمِنْ شَرِّ الْأَحْلاٰمِ، وَمِنْ اَنْ یَتَلاٰعَبَ بِىَ الشَّیْطٰانُ فِى الْیَقْظَةِ وَالْمَنٰامِ.

خدایا از جنابت و شر خواب ها (ى پریشان) و نیرنگ شیطان با من در خواب و بیدارى به تو پناه مى برم.

قُلِ ادْعُوا اللهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَ، اَیّاً مٰا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمٰاءُ الْحُسْنىٰ،

بگو «الله» را بخوانید یا «رحمن» را، هر کدام را بخوانید (ذات پاکش یکى است و) براى او بهترین نامهاست

وَلاٰ تَجْهَرْ بِصَلاٰتِکَ وَلاٰ تُخٰافِتْ بِهٰا، وَابْتَغِ بَیْنَ ذٰلِکَ سَبیلاً.

و نمازت را زیاد بلند یا خیلى آهسته نخوان و در میان آن دو، راهى (معتدل) انتخاب کن

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذى لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فىِ الْمُلْکِ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبیراً.

و بگو ستایش براى خداوندى است که نه فرزندى براى خود انتخاب کرده و نه شریکى در حکومت دارد و نه به خاطر ضعف و ذلّت (حامى و) سرپرستى براى اوست و او را بسیار بزرگ بشمار.

اَلْحَمْدُلِلهِ الَّذى عَلاٰ فَقَهَرَ، وَالْحَمْدُلِلهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ، وَالْحَمْدُلِلهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ،

حمد و سپاس از آن خداوندى است که در عین برترى غالب است، و حمد و سپاس از آن خداوندى است که در عین پوشیدگى آگاه است و حمد و سپاس از آن خداوندى است که مالک و تواناست،

وَالْحَمْدُلِلهِ الَّذى یُحْیِى الْمَوْتىٰ وَیُمیتُ الْأَحْیٰآءَ، وَهُوَ عَلىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ.

و حمد و سپاس از آن خداوندى است که مردگان را زنده کرده و زندگان را مى میراند و او بر هر چیز تواناست.

بِسْمِ اللهِ، آمَنْتُ بِاللهِ، وَکَفَرْتُ بِالطّٰاغُوتِ، اَللّـٰهُمَّ احْفَظْنى فى مَنٰامى وَفى یَقْظَتى.

به نام خدا، به خدا ایمان آورده و به طاغوت کفر ورزیدم، خدایا در خواب و بیدارى مرا حفظ کن.

اَعُوذُ بِعِزَّةِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِقُدْرَةِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِجَلاٰلِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِسُلْطٰانِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِجَمٰالِ اللهِ،

به شکوه خدا پناه مى برم، و به قدرت خدا پناه مى برم، و به بزرگى خدا پناه مى برم، به فرمانروایى خدا پناه مى برم و (نیز) به جمال خدا پناه مى برم،

وَاَعُوذُ بِدَفْعِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِمَنْعِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِجَمْعِ اللهِ، وَاَعُوذُ بِمُلْکِ اللهِ وَاَعُوذُ بِوَجْهِ اللهِ،

به دفاع خدا (از بندگانش) پناه مى برم، و به (قدرت) بازدارندگى خدا پناه مى برم، و به تمامى (صفات) خدا پناه مى برم، و به حاکمیّت خدا پناه مى برم، و به ذات خدا پناه مى برم،

وَاَعُوذُ بِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ مِنْ شَرِّ مٰا خَلَقَ، وَبَرَأَ وَذَرَءَ.

و به فرستاده خدا ـ که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد ـ پناه مى برم از شرّ تمامى مخلوقات و آفریدگان.