دعا یا زیارت ۱۴۰ نماز امام باقر (علیه السلام)

سُبْحٰانَ اللهِ وَالْحَمْدُ لِلهِ وَلاٰ اِلـٰهَ اِلَّا اللهُ وَاللهُ اَکْبَرُ

منزه است خدا و ستایش خاصّ خداست و معبودى جزخدا نیست و خدا بزرگتر است

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ یٰا حَلیمُ ذُو اَنٰاةٍ غَفُورٌ وَدُودٌ، اَنْ تَتَجٰاوَزَ عَنْ سَیِّئٰاتى، وَمٰا عِنْدى بِحُسْنِ مٰا عِنْدَکَ،

خدایا از تو مى خواهم اى بردبارى که (با بندگان) مدارا کنى و آمرزنده و مهربانى (مى خواهم) که از گناهانم و بدیهایى که در نزد من است بدان خوبیها که نزد توست درگذرى

وَاَنْ تُعْطِیَنى مِنْ عَطٰآئِکَ مٰا یَسَعُنى، وَتُلْهِمَنى فیمٰا اَعْطَیْتَنِى الْعَمَلَ فیهِ بِطٰاعَتِکَ، وَطٰاعَةِ رَسُولِکَ،

و از عطاى خود به اندازه اى که فرایم گیرد (یا آنچه در خور طاقت من است) به من عطا کنى و الهام کنى مرا که در آنچه به من عطا کردى در راه اطاعت تو و اطاعت رسولت بکار برم

وَاَنْ تُعْطِیَنى مِنْ عَفْوِکَ مٰا اَسْتَوْجِبُ بِهِ کَرٰامَتَکَ،

و بدان اندازه مرا مشمول گذشت خود قرار دهى که بوسیله آن مستوجب کرامت و بزرگواریت گردم

اَللّـٰهُمَّ اَعْطِنى مٰا اَنْتَ اَهْلُهُ، وَلاٰ تَفْعَلْ بى مٰا اَنَا اَهْلُهُ، فَاِنَّمٰا اَنَا بِکَ، وَلَمْ اُصِبْ خَیْراً قَطُّ اِلّٰا مِنْکَ،

خدایا به من بده آنچه را تو شایسته آنى و مکن با من آنچه من سزاوار آنم زیرا که تنها من به تو توسل جسته و هرگز خیرى به من نرسیده جز از ناحیه تو

یٰا اَبْصَرَ الْأَبْصَرینَ، وَیٰا اَسْمَعَ السّٰامِعِینَ، وَیٰا اَحْکَمَ الْحٰاکِمینَ،

اى بیناترین بینایان و اى شنواترین شنوایان و اى عادلترین داوران

وَیٰا جٰارَ الْمُسْتَجیرینَ، وَیٰا مُجیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّینَ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ.

و اى پناه پناهجویان و اى پاسخ دهنده دعاى درماندگان درود فرست بر محمّد و آل محمّد.