دعا یا زیارت ۲۰۴ اعمال مشترک شب های قدر

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِکِتٰابِکَ الْمُنْزَلِ وَمٰا فیهِ، وَفیهِ اسْمُکَ [الْأَعْظَمُ] الْأَکْبَرُ، وَاَسْمٰاؤُکَ الْحُسْنىٰ، وَمٰا یُخٰافُ وَیُرْجىٰ، اَنْ تَجْعَلَنى مِنْ عُتَقٰائِکَ مِنَ النّٰارِ.

خدایا از تو مى خواهم به حق کتاب نازل شده ات و آنچه در آن است، و در آن اسم با عظمت و بزرگ، و نیکوى توست، و در آن است آنچه مایه ترس و امید من است (از تو مى خواهم) مرا از آزادشدگان از آتش دوزخ قرار دهى.

اَللّـٰهُمَّ بِحَقِّ هٰذَا الْقُرْآنِ، وَبِحَقِّ مَنْ اَرْسَلْتَهُ بِهِ، وَبِحَقِّ کُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فیهِ، وَبِحَقِّکَ عَلَیْهِمْ، فَلاٰ اَحَدَ اَعْرَفُ بِحَقِّکَ مِنْکَ.

خدایا به حق این قرآن و به حق کسى که قرآن را بر او نازل کردى و به حق هر مؤمنى که در آن ستایشش نمود و به حق تو بر آنان، زیرا هیچ کس به حق تو از تو آشناتر نیست.

اَللّـٰهُمَّ اِنّى اَمْسَیْتُ لَکَ عَبْداً داخِراً، لاٰ اَمْلِکُ لِنَفْسى نَفْعاً وَلاٰ ضَرّاً، وَلاٰ اَصْرِفُ عَنْهٰا سُوءاً،

خدایا شب نمودم در حالى که بنده بى مقدار توام که بر سود و زیان خود قادر نیستم، و نمى توانم هیچ بدى را از خود دور کنم،

اَشْهَدُ بِذٰلِکَ عَلىٰ نَفْسى، وَاَعْتَرِفُ لَکَ بِضَعْفِ قُوَّتى وَقِلَّةِ حیلَتى،

به این امور بر ضدّ خودم گواهى مى دهم و به ناتوانى و بیچارگیم معترفم،

فَصَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاَنْجِزْ لى مٰا وَعَدْتَنى وَجَمیعَ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِنٰاتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فى هٰذِهِ اللَّیْلَةِ،

پس بر محمّد و خاندانش درود فرست، و به آمرزشى که در این شب به من و تمامى مردان و زنان با ایمان وعده نمودى وفا کن،

وَاَتْمِمْ عَلَىَّ مٰا اٰتَیْتَنى، فَاِنّى عَبْدُکَ الْمِسْکینُ الْمُسْتَکینُ، اَلضَّعیفُ الْفَقیرُ الْمَهینُ،

و آنچه به من عطا نمودى کامل گردان، زیرا من بنده بیچاره، درمانده، ناتوان، فقیر و ناچیز توام

اَللّـٰهُمَّ لاٰ تَجْعَلْنى نٰاسِیاً لِذِکْرِکَ فیـمٰا اَوْلَیْتَنى، وَلاٰ لِإِحْسٰانِکَ فیمٰا اَعْطَیْتَنى، وَلاٰ اٰیِساً مِنْ اِجٰابَتِکَ،

خدایا انعام و بخشش خود را از خاطرم دور نساز و از اجابتت ناامیدم نگردان

وَاِنْ اَبْطَاَتْ عَنّى فى سَرّٰآءَ اَوْ ضَرّٰآءَ، اَوْ شِدَّةٍ اَوْ رَخٰآءٍ، اَوْ عٰافِیَةٍ اَوْ بَلاٰءٍ، اَوْ بُؤْسٍ اَوْ نَعْمٰآءَ، اِنَّکَ سَمیعُ الدُّعٰآءِ.

اگرچه در برآوردن حاجتم تأخیر کنى چه در آسایش و سختى یا در دشوارى و راحتى، یا در سلامتى و بیمارى، یا در تنگدستى و نعمت، زیرا که تو شنواى دعایى